Έβελυν's profileEvelyn's world!!!PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Evelyn's world!!!...προσπαθώντας να επιβιώσω σε έναν κόσμο σάπιο... |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
...τι άκουγα,ποτε το άκουγα και γιατί το άκουγα....
...Εδώ μπορείτε να βγάλετε τα εσώψυχα σας ή ό,τι άλλο θέλετε..δεκτόι σχολιασμοί για να κάνω τον κόσμο μου καλύτερο!!!(εμφανισιακά εννοείται)    
|
Μερικές σκέψεις... Δεν ξέρω τι περιμένατε την ώρα που δημιουργούσατε το space σας...Περιμένατε να βρείτε ανθρώπους που να σας σχολιάζουν; Περιμένατε να βρείτε φίλους; Περιμένατε να βρείτε υπερασπιστές των απόψεών σας; Περιμένατε να βρείτε έναν τόπο χαρά γεμάτο; Αν περιμένατε το τελευταίο...γιατί; Για να ξεφύγετε από τη δυστυχία εκεί έξω θα μου πείτε...το καταλαβαίνω..Εδω μέσα είναι χώρος εκτόνωσης και διασκέδασης..ερχόμαστε για να γνωρίσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις με άλλα άτομα...Μου φαίνεται όμως πως πάνω στις γλύκες,τα μέλια και τις καλημέρες, ξεχάσατε οι περισσότεροι εναν σημαντικό παράγοντα: Αυτοί που σας διαβάζουν και σας σχολιάζουν είναι κανονικοί άνθρωποι...δεν είναι μηχανήματα, δεν είναι συνέχεια με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και δεν είναι υποχρεωμένοι επειδή εσείς θέλετε να δείχνετε μονίμως την καλή σας πλευρά και τις κοινωνικές σας ευαισθησίες να κάνουν κι εκείνοι το ίδιο... Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός ξέρετε...Το άτομο που σας λέει καλημέρες και καληνύχτες έχει τη δική του ζωή εκεί έξω, έχει νεύρα,προβλήματα,αγωνίες. Κανείς από μας δεν είναι με το σταυρό στο χέρι όσο κι αν δείχνει πως είναι...Εδω μέσα μπορούμε να δείξουμε ό,τι θέλουμε...μπορούμε να λέμε άλλα στον έναν και άλλα στον άλλο..να θάβουμε και να ξεθάβουμε...Όλοι οι άνθρωποι, και όσοι είναι εδω μέσα έχουν μια καλή και μια κακή πλευρά. Είχα την τύχη να γνωρίσω εδω μέσα άτομα που εκτιμώ αφάνταστα, άλλα συνέχισαν να μου μιλούν μετά τον τσακωμό μου, άλλα αδιαφόρησαν μόλις είδαν τη "φασαριόζα" και "κουτσομπόλα" Έβελυν. Λυπήθηκα που έχασα 2-3 άτομα, όμως και ο χρόνος να γύρναγε πίσω πάλι θα δημοσίευα τον καυγά μου ή ο,τι άλλο με έχει ενοχλήσει, και ξέρετε γιατί; Γιατί εδω μέσα δεν εχω επιλέξει να είμαι το χαρούμενο κοριτσάκι που θα το καμαρώνετε, έχω επιλέξει να είμαι ΕΓΩ, η καλή και η κακή Έβελυν. Και καμαρώνω γι'αυτό γιατί παραμένω άνθρωπος, δεν έρχομαι να ξεγελάσω κανέναν και πίσω από την πλάτη του να τον θάβω. Ό,τι με ενοχλεί το δημοσιεύω, γιατί να το κρύψω; Για να μη χαλάσω τη μέρα όποιου γυρίζει από τη δουλειά του να ξεσκάσει; Και για να ξεσκάσει ο άλλος θα κάτσω εγω να σκάσω; Θα τα κρατήσω μέσα μου για ποιόν; Για ποιόν θα ταλαιπωρήσω τον εαυτό μου; Για κάποιον που 9 στις 10 περιπτώσεις μπροστά μου είναι καλός και πίσω μου σχολιάζει κάθε μου λέξη; Με κατηγορήσατε πως δημοσίευσα προσωπικά δεδομένα προχτές....ξέρετε κανένας πονηρός άνθρωπος δε δείχνει τον κακό του εαυτό δημόσια, όλη τη χολή τη βγάζει στα προσωπικά μηνύματα,που ξέρει πως δε θα τα δεί κανείς. Γι'αυτό δημοσίευσα το μέιλ της Μίνας. Γιατί ξέρει τι πρέπει να δείχνει και τι όχι δημόσια. Γιατί δημόσια είναι η καλή,χρυσή που δεν ασχολείται αλλά προσωπικά είναι εκείνη που με τσιγκλάει χωρίς προφανή λόγο και αιτία, χωρίς να έχω πει πουθενά για εκείνη, 6 μήνες μετά και μάλιστα έχοντας το θράσος να λέει πως εγω αναμασάω τον καυγά μας. Το σκοπό της φυσικά τον πέτυχε, γιατί πάλι εγω βγήκα κακιά... Αυτά όμως που σας λεω είναι ψιλά γράμματα, σωστά; Τα χοντρά γράμματα ήταν το "ΜΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ"....αυτά βλέπετε και την πατάτε όλοι στις τράπεζες και πληρώνετε μετά τα μαλλιοκέφαλά σας. Τα ψιλά γράμματα όμως δε τα κοιτάτε..και χάνετε όλη τη σημασία! Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Για να καταλάβετε οτι εγω είμαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ και δε δέχομαι να κάνω τον διασκεδαστή κανενός παρά τη θέληση μου. Κατηγορήθηκα πως το παίζω σωτήρας, επειδή έγραψα πως πρέπει να ξεστραβωθείτε. Δεν θέλησα να σας σώσω, θέλησα να σας δείξω πως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός και ο νοών νοείτο. Θα παραμείνω εδώ, σαν κανονικός άνθρωπος. Όσοι θέλετε με κρατάτε στη λίστα σας, όσοι δε με θέλετε με σβήνετε. Να σας πω πως δε με απασχολεί; Θα στεναχωρηθώ φυσικά αλλά δε θα βάλω και μαύρη πλερέζα. Όσοι αδιαφορείτε και εμφανίζεστε μόνο για να μου πετάξετε σπόντες πάλι μπορείτε να αποχωρήσετε. Κουμάντο ο καθένας ας κάνει στο χώρο του και όχι στων υπολοίπων. Είμαι άνθρωπος και εκεί εξω και εδω μέσα, με κακές και καλές στιγμές, όχι μόνο με βιντεάκια αλλά και σκέψεις, κάνω σωστά και λάθη. Και μιλώντας για λάθη απλά να ζητήσω μια συγνώμη από την Καταμπράν που βγήκε κάτι τόσο προσωπικό της στη φόρα...αν και όπως της είπα ήταν ένα κρύο copy-paste για μένα, και οχι μια πράξη κουτσομπολιού. Θα μπορούσα να βάλω ενα σκέτο Κ και να την ενημερώσω με προσωπικό μήνυμα αλλά αυτό που με απασχολούσε δεν ήταν το τι είχε γραφτεί για εκείνη αλλά το κουτσομπολιό πίσω από την πλάτη της,η μεταφορά ενός δικού της θέματος χωρίς να υπάρχει λόγος και χωρίς να έχει προηγηθεί ούτε συζήτηση...Προφανώς η συγγραφέας του μέιλ ήθελε να μας δείξει πόσα πράγματα γνωρίζει για τους φίλους της...(του στυλ "κοιτάξτε εγω τι ξέρω που εσείς δεν ξέρετεεεε") Αυτά είχα να πώ....όσοι περισσότεροι με σβήσετε τοσο καλύτερα για μένα, καλύτερα λίγοι και καλοί παρά πολλοί και να με θάβουν. Καλό βράδυ σε όλους. ΥΓ:Και τραγουδάκι...να μην κατέβει ξεροσφύρι  Να τη χαίρεστε. Μέιλ Μίνας, χτες, χωρίς να έχουμε οποιαδήποτε επικοινωνία από το Δεκέμβρη. Δε θα πώ πολλά,μόνο σκεφτείτε δύο πράγματα: 1)Πόσο σπάνια εμφανίζομαι εδω και καιρό εδω μέσα και αν παίρνω μέρος σε συζητήσεις/σχόλια και όταν σχολιάζω τι γράφω. 2)Τι εμπιστεύεστε στους "φίλους" σας. Τι τους λέτε και πώς το μαθαίνουν τρίτοι...γιατί εγω με την Καταμπράν ενα-δυο "γειά" έχουμε πεί... H Τομμυ με ενημέρωσε για μια σπόντα που πέταξε η Λυδία για μένα στο χώρο
της σχετικά με κάποια που της ζήτησε συμμαχία...
Οχι ότι με ενδιαφέρει η γνώμη σας πια ... αλλά έτσι για το ιστορικό: H
Λυδία παρόλο που μου ζήτησε και στο χώρο της συγνώμη στους φίλους ποτέ δε μπήκε
ξανά.
Απλά της δόθηκε πρόσβαση στο χώρο όπως και στην Τόμμυ... Ποτέ δεν
επικοινώνησα μαζί της και πολύ δε περισσότερο ποτέ δε θα έκανα "συμμαχία" μαζί
της.
Αυτά είναι κινήσεις απελπισίας και ανωριμότητας και γω δε νοιώθω ούτε το
ένα ούτε το άλλο...
Να θυμίσω μόνο ότι όταν έγινε ο καβγας μας ΣΠΕΥΣΑΤΕ να την κάνετε φίλη μόνο
και μόνο για να με πληγώσετε ενώ είχατε δει καλά ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
(όχι όπως εσείς που ρίξατε λάσπη μόνο με λόγια του αέρα) πόσο φαύλος και
κακός άνθρωπος είναι...πόσο αρρωστημένα ζηλιάρα αφού βάζει στο μάτι ΜΟΝΟ
γυναίκες.
Πως σας φαίνεται τώρα που έκανε τα ίδια στην Τόμμυ?
Πως σας φαίνεται που έκραξε την Καταμπράν ότι κοιμάται με τον έναν και τον
άλλον?
Οτι την χλευασε για το τσεμπέρι της ενω ξέρει ότι το φορά λόγω
χημειοθεραπείας?
Να τη χαίρεστε τη νέα σας φίλη! Σας αξίζει...
Με αυτή την επιλογή πιάσατε πάτο!
Υ.Γ. Μην μπείτε στον κόπο να απαντήσετε γιατί απλά δε θα το διαβάσω (κρίμα
δεν είναι να γράφετε τόσην ώρα μπινελίκια που δε θα διαβάσει κανείς?)
Και πάψτε επιτέλους να ασχολείστε με
μένα και να αναμασάτε τον καβγά ένα χρόνο μετά . ΕΛΕΟΣ!! Ιδού η αρρωστημένη,δολοπλόκα,κουτσομπόλα φίλη σας...Δεν θα κερδίσω κάτι με αυτό που κάνω..απλά ελπίζω για το δικό σας καλό να ξεστραβωθείτε..Πείτε με κακιά πάλι...δεν πειράζει...αρκεί να σκεφτείτε. Καλημέρα σας. Monika - Over the hill
Monika - Over the hill
Why? Tell me why? You don’t call me anymore Don’t you want me anymore? Black, it’s all black It’s the color of my heart It’s the color of my eyes But I’m here Yes, I’m here Everybody seems to mean so much Everybody seems to think I’m fine Late, it’s too late I am punishing myself By admitting it’s too late Laugh, you may laugh You can laugh at me for days You may spit at me if you want Cause I’m here I’m still here Everybody seems to mean so much Everybody seems to think I’m fine Look at me There were more to see There were more to be proud of… Άτιτλο Πρώτη φορά δυσκολεύομαι να βρω έναν τίτλο..ομολογώ πως είμαι αρκετά πειραγμένη από χτες και συνέχεια ξεκινώ να γράψω και σβήνω τα πάντα... Λείπω καιρό..λείπω αλλά είμαι ακόμα εδώ, μπαίνω σας κοιτάζω, νοιάζομαι για σας κι ας μην το δείχνω...Μου έφυγε η έμπνευση και δε γράφω πια συχνά ούτε σχολιάζω...Νιώθω περίεργα..σα να μην ανήκω πια εδω,και γι'αυτό χάνομαι...Δε φταίτε εσείς,φταίω εγω που είμαι λίγο πιο ευαίσθητη από το φυσιολογικό και η αδιαφορία που εισέπραξα από το Δεκέμβρη και μετά με έκλεισε στο καβούκι μου...Τέλοσπάντων,ας μην πολυλογώ..Λείπω και μαθαίνω πως γράφτηκε κάτι για μένα, πως είμαι αφελής και τότε με τον καυγά που έγινε ουσιαστικά εκτελούσα εντολές άλλου...κοινώς ήμουν πιόνι.Όπως πάντα λοιπόν έτσι και τώρα ήρθα να γράψω γιατί οσο και να θέλετε σιωπηλή δε μπορώ να μείνω...Ξέρετε από μικρή ήμουν ήσυχο πλάσμα..φασαρία δεν έκανα ποτέ στο σπίτι, έμενα μόνη σπίτι από τα 5 μου και η μαμά μου μού είχε απίστευτη εμπιστοσύνη..στα 6 μου είχα δικά μου κλειδιά και στα 7 μου γύριζα μόνη μου από το σχολείο. Μεγάλωσα κάπως απότομα..προσαρμόστηκα στα δεδομένα της οικογένειάς μου και πάντα ήμουν αρκετά πιο ώριμη από τα άλλα παιδιά,έτσι έφτασα στα 23 μου αρκετά προετοιμασμένη για τις μαχαιριές του έξω κόσμου...Όντας λοιπόν πιο ώριμη και ήσυχη, δεν ήμουν η ψυχή της παρέας και κυρίως,δεν ανοιγόμουν εύκολα στους άλλους...Ήμουν αρκετά ντροπαλή και ήθελα να νιώθω οικεία για να είμαι εγώ...Αυτό που πάντα με χαρακτήριζε όμως ήταν ο αυθορμητισμός μου. Όταν ένιωθα οικεία, αγκάλιαζα σφιχτά, γέλαγα δυνατά..και ό,τι είχα το έλεγα στους δικούς μου ανθρώπους..Έτσι λοιπόν μπαίνοντας εδω μέσα αποφάσισα να είμαι εγώ.Έκανα μια λάθος επιλογή,βγήκα κακιά όταν μίλησα, βγήκα ανώριμη και εισέπραξα από τότε αδιαφορία ακόμα και από άτομα που θεωρούσα "δικούς μου ανθρώπους"...σιγά-σιγά χάθηκα από δω,βαρέθηκα να προσπαθώ να αποδείξω πως δεν είμαι μαύρο πρόβατο...Οι δικοί μου άνθρωποι ξέρουν ποιά είμαι,με αγαπούν ακριβώς όπως είμαι και δε χρειάζονται αποδείξεις... Μπήκα να ενημερώσω πως δεν είμαι πλέον ούτε αφελής ούτε πιόνι.Δυστυχώς παλιότερα ήμουν αφελής..ανοίχτηκα πολύ και έπεσα σε λάθος άτομα,θέλω να πιστεύω όμως πως έμαθα από τα λάθη μου!Όμως πιόνι δεν είμαι...ποτέ δεν ήμουν. Ανέχτηκα καταστάσεις για κάποιο διάστημα αλλά στήριζα αυτά που μου φαίνονταν λογικά..δεν έκανα κάτι που ήθελαν οι άλλοι αν δε φαινόταν σε μένα λογικό, αν δε το ήθελα εγω! Δεν είμαι ο μπράβος κανενός ούτε ο σωματοφύλακας, ούτε Ερυθρός Σταυρός ούτε τίποτα, κάνω όσα θέλω εγω...υποστηρίζω αυτά που θεωρώ σωστά.Τσακώθηκα και είπα όσα είπα γιατί εγω είχα θέμα, για κανέναν άλλο. Θίχτηκα μόλις έμαθα πως με θεωρεί πιόνι κάποιος..δεν είμαι υποχείριο κανενός και είμαι σε θέση να κρίνω μόνη μου με ποιόν θα τσακωθώ και με ποιόν όχι. Δε μου αρέσουν οι τσακωμοί, και δεν μου αρέσει να με κρίνουν όσοι δε με γνωρίζουν. Γι'αυτό λοιπόν πρίν κρίνεις αγαπητέ αναγνώστη κάποιον, οποιονδήποτε, μπες στη διαδικασία να τον γνωρίσεις πρώτα. Η ηλικία δεν παίζει ρόλο, και να πώ την αλήθεια εξεπλάγην που ένα άτομο φαινομενικά ώριμο κρίνει τόσο επιφανειακά.  Κουράστηκα εδω μέσα..Δε θα ασχοληθώ περαιτέρω, δεν έχω πρόβλημα με κανέναν πλέον και δε θα γράψω κάτι άλλο...Καλό βράδυ σε όλους και καλά να περνάτε. Κι όμως είμαι ακόμα εδώ...Φεύγω και γυρνάω μα πάντα αγαπάω...και είμαι ακόμα εδώ! 
Η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ...Τι είναι η αγάπη για να τελειώσει; Κοκα κόλα;
Όταν αγαπάς, αγαπάς, τέρμα. Όχι μόνο κάποιον σύντροφο, αλλά και φίλο ή συγγενή.. "Χώρισα" "Τσακωθήκαμε" "Με πλήγωσε"...και; Όταν αγαπάς αληθινά τίποτα δε σου σταματάει την αγάπη σου, ίσως οι συνθηκες της ζωής ή ο εγωισμός αλλά και πάλι αγαπάς.. Όταν έχεις μάθει να κρατάς μόνο τα καλά συναισθήματα και τις καλές αναμνήσεις τότε ξέρεις να αγαπάς... Κάποια στιγμή συγχωρείς κιόλας..δύσκολα αλλά ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα!  Χέστηδες, γιαπωνέζικες κότες και άλλες σκέψεις.... Υπάρχουν πολλά είδη ανδρών...πολλά. Όσα και τον γυναικών, μόνο που η βασική τους διαφορά είναι στα ποσοστά συναισθημάτων και (παρα)λογικής που συνήθως είναι εκ διαμέτρου αντίθετα ανάμεσα στα δυο φύλα..Η ζυγαριά των ανδρών βαραίνει στη λογική, των γυναικών στο συναίσθημα και γι'αυτό το λόγο δύσκολα θα συναντήσετε γυναίκα που να μην έχει αισθήματα..ακόμα και η πιο μεγάλη bitch έχει μέσα της συναισθήματα που την έκαναν έτσι, το θέμα μου όμως δεν είναι οι γυναίκες αλλά οι άντρες...Αυτοίίίίί αυτοί που μας ρουφάνε το αίμα και μας ταλαιπωρούν εμας τα ταλαίπωρα θηλυκά που μάθαμε να λειτουργούμε με το συναίσθημα...Ξεκινάμε τις σχέσεις μας αφελείς, ανίδεες, ζώντας στο ροζ συννεφάκι μας μέχρι που μια μέρα (το σενάριο είναι ίδιο για όλους) ο εκάστοτε αναίσθητος μαντράχαλος μας ρίχνει από το σύννεφο που μας ανέβασε χωρίς να νοιάζεται αν θα συννεφοτσακιστούμε πέφτοντας και μετά την πτώση δυο είναι οι επιλογές: Α) Θα εξαφανιστεί δια παντός από τη ζωή μας σαν να μην υπήρξε ποτέ (ή αν εμφανιστεί πάλι θα φερθεί σαν να μην υπήρξε ποτέ) και Β) Θα εξαφανιστεί για ενα διάστημα μέχρι να αναρρώσουμε (είναι κι ευγενικός τρομάρα του!), να φτιάξουμε τη ζωή μας και μετά τσούπ! να έρθει πάλι να μας θυμήσει εκείίίνο το σύννεφο μια φορά κι εναν καιρό κι εμείς θα πέσουμε στο δίλημμα "Βρε μήπως να παω μια βόλτα στο ροζ συννεφάκι έτσι για λίγο;Μπορεί να του έχει βάλει πιο αναπαυτικά μαξιλάρια..!" και θα μπούμε στη διαδικασία να κάνουμε τη ζωή μας μπουρ..λώτο... Στη συγκεκριμένη επιλογή θα ήθελα να επισημάνω πως συνήθως ο άνθρωπος που μας έχει μαζέψει από τα συντρίμμια μας και μας έχει κολλήσει με logo είναι ό,τι καλύτερο έχουμε συναντήσει...ο πρίγκηπας, ο τέλειος, ο μοναδικός που μας έκανε μέχρι και να ξεχάσουμε εντελώς την ύπαρξη του ακατανόμαστου...έλα όμως που αυτός ο ακατανόμαστος έχει τη δύναμη να σε κάνει να θυμηθείς είτε ο ίδιος, ή έστω να σε βάλει στη διαδικασία να θυμηθείς με εναν εντελώς μα εντελώς άσχετο τρόπο...Ένα μήνυμα μια αναπάντητη ή ενα mail εντελώς άσχετο (φαινομενικά) μπορεί να σε κάνει να ξετρυπώσεις από το νεκροταφείο του μυαλού σου ένα-ένα τα φαντάσματα που έθαψες εσυ η ίδια βρίζοντας και σιχτηρίζοντας...και μετά να μπείς στη διαδικασία να ψάχνεις την καρδιά σου για το τι θα κάνεις...Αν θα αφήσεις τις σκέψεις να σε αποσυντονίσουν ή να μείνεις στον πρίγκηπά σου...Η καθεμία μας κάνει αυτό που θεωρει η ίδια σωστό.είτε ρισκάρει είτε οχι..Βάλτε ενα κρατούμενο εδώ για μετά... Θα μου πείτε με το δίκιο σας πως τόση ώρα διαβάζετε αλλά δεν έχετε δεί ακόμα τους χέστηδες ή τις κότες αλλά κι εγω εχω καιρό να γράψω και μου έρχονται τόσες σκέψεις που πρέπει να τις χωρέσω όλες εδω, σε αυτήν την καταχώρηση...Δικές μου σκέψεις και αναμνήσεις αλλά και σκέψεις φίλων που ακούω κατα καιρούς...Θέλω πολύ να αδειάσω το μυαλό μου εδω μέσα (όσο έχω τέλοσπάντων...) γιατί έχω μαζέψει πολλά και βούλωθα...(τουμποφλό καλή μου..τουμποφλό λέγεται αυτό που κάνεις τώρα)..Αλήθεια ξέρετε πόσες ψυχές πονάνε εκεί έξω;;; Τελευταία ακούω πολλές ιστορίες..πολλές. Και εχω φρικάρει με τον πόνο και τη μοναξιά που υπάρχει εκεί έξω..έχω φρικάρει τόσο που έχω κολλήσει ακόμα περισσότερο σα στρείδι πάνω στον άντρα πάνω που είχα αρχίσει να χαλαρώνω...Τελευταία άκουσα για σχέσεις που δεν τραβάνε άλλο, για ασυμφωνίες χαρακτήρων, για συμφωνίες χαρακτήρων και νάζια, για συννεφοτσακίσματα,για ξαφνικές εξαφανίσεις, για ξαφνικές αλλαγές... ό,τι πάρεις μανταμίτσα 1 ευρώ απ'όλα έχει ο μπαξές... Αυτό που άκουσα να φοριέται πολύ όμως τελευταία είναι η κατηγορία των χέστηδων..Δεν ξέρω πως αλλιώς να τους πώ..Κότες; Κότες... Και απ'ό,τι κατάλαβα είναι το χειρότερο είδος..το χειρότερο όμως!!! Και θα σας εξηγήσω τώρα το γιατί... Χέστη αποκαλούμε κάποιον όταν φοβάται να κάνει κάτι..Εντάξει να φοβάται ενας φυσιολογικός άνθρωπος να κάνει bungee jumping (εγω θέλω, έχω ξαναπεί πως δεν είμαι φυσιολογική, δε βρίσκω παρτενέρ όμως..  ) αλλά τι γίνεται όταν ενας άνθρωπος φοβάται να δείξει τα συναισθήματά του; Τι να σε κάνω εγω μεσιέ που θες να κάνεις bungee jumping αν τη μια είσαι έτσι και την άλλη γιουβέτσι γιατί κρύβεσαι;; Ένας άνθρωπος που τη μια κάνει ενα βήμα μπρός και την άλλη ένα πίσω είναι ηλίθιος...τι γίνεται όμως αν όταν κάνει αυτά τα βήματα παίρνει και μια ψυχή στο λαιμό του;;; Θυμάάάστε ενα κρατούμενο από πρίν;;; Εκείνον τον "έτσι θέλω" νταή που ξάφνου επιστρέφει από τας εξοχάς για να μας κάνει μπουρ..νούζι; Αααα περιπλέκονται τα πράγματα ε;; Και "έτσι-θέλω" το ξαναζεσταμένο φαγητό ΚΑΙ να μην ξέρει τι θέλει!!! Τη μια έτσι την άλλη κοτέτσι!!! (ναααα και οι κότες που λέγαμε πρίν!!Είδατε που έχω εναν Α ειρμό σκέψης τελικά;) Τι κάνεις κοπελιά τότε;;; Ήρθε ο άλλος μπάστακας σε αναστάτωσε, σε έβγαλε από την ομορφότατη ρουτίνα σου και τα όνειρα σου και όταν εσύ αποφασίζεις να ενδώσεις αυτός κωλώνει;;;; Για μένα λοιπόν αυτός ο άνθρωπος είναι ανασφαλής και ανώριμος....Και ηλίθιος. Και το χειρότερο είδος...Γιατί αυτός ο τυπάς δεν είναι σαν τους άλλους που εχουν καταντήσει σίριαλ με επαναλήψεις που έχεις μάθει απέξω το σενάριο..είναι ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ!!! Για την ακρίβεια ούτε αυτός ο κακομοίρης ξέρει τι θέλει από τη ζωή του!! Μια σε θέλει, μια δε σε θέλει, μια εξαφανίζεται την άλλη γίνεται βδέλλα και όλα αυτά από τη στιγμή που σκέφτεσαι να ενδώσεις! Πριν ήταν χαλαρός, πιο φλού...γούσταρε την πολιορκία! Μετά όμωωωως..μετά χάθηκε, μπερδεύτηκε..κατάπιε τη γλώσσα του! Γιατί θα μου πεί κάποιος;;; Γιατί το κάνουν αυτό;; Αφού δεν ξέρουν τι θα μας κάνουν όταν τους αφήσουμε να μας πιάσουν γιατί μπαίνουν στη διαδικασία;; Θα μου πείς απάντησα πρίν στον εαυτό μου...γουστάρουν πολιορκία!!! Κι εγω θα ρωτήσω όμως...ΠΟΥ ΠΑΣ ΡΕ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟ ΚΑΙ ΘΕΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ;;; ΠΟΥ ΠΑΣ;;; Γιατί να μου καταστρέψεις εμένα εσύ τη ζωή αφού δεν θες το κάστρο;; Γιατί να διανοηθείς καν να μπείς στο τριπάκι να επιστρέψεις;; Γιατί εμείς οι γυναίκες να πληρώνουμε την ανωριμότητα του κάθε βλάκα; Γιατί να μην ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ο άλλος πριν ξεκινήσει την πολιορκία του;; "Που πάω;" "Τι θα κάνω εκεί;" "Θα κάτσω μέρες;" "Να πάρω χειμωνιάτικα;" "Όταν ξαναφύγω θα πληγωθεί;" Ξέρουν οτι θα πληγωθείς κοπελιά..δεν ξέρω τι σκατά έχουν στο μυαλό τους όταν ξεκινάνε αλλά ξέρουν πως θα σε πληγώσουν!! Όσο και να σε αγαπάνε (γιατί σε αγαπάνε...δε θα σου τεκμηριώσω το πώς το ξέρω αλλά το ξέρω..) θα σε πληγώσουν..Ίσως κάποτε να είχαν πληγωθεί..ίσως να έχουν σαδομαζοχιστικές διαθέσεις..το αποτέλεσμα είναι το ίδιο...Θα έρθουν να σε κατακτήσουν και μετά θα πηγαίνουν μπρος-πίσω...Αρρώστεια είναι αυτή..και δε χτυπάει συγκεκριμένες ηλικίες! (ούτε ζώδια για να μη με ρωτήσει κανείς, αν και ξέρετε τι θα σας απαντήσω αν με ρωτήσετε για ενα συγκεκριμένο ζώδιο-μακριά από μας) Αυτοί οι χέστηδες λοιπόν..γιατί δεν κάθονται στα αυγά τους; Γιατί πληγώνουν τους ανθρώπους που αγαπούν; Γιατί ξαφνικά φεύγουν και χάνονται; Γιατί μας αφήνουν με μισοδιαλυμένη ζωή και μας κάνουν να γκρεμοτσακιζόμαστε (ξέχνα τα σύννεφα) πολύ πιο άσχημα από κάθε άλλη περίπτωση; Γιατί να μας δίνουν μια ελπίδα και μετά να την παίρνουν πίσω; Πόσο καιρό θα το συνεχίσουν αυτό;;;; Και εν τέλει...πόσο ταλαιπωρημένες να είναι αυτές οι ψυχές; Με καθαρό μυαλό θα σου πω πως είναι πιο ταλαιπωρημένες από μας..γιατί έχουν μάθει τη λογική και όχι το συναίσθημα..έχουν μάθει τη λογική "Κατακτώ-Φεύγω".."Είναι προγραμματισμένοι έτσι;;" θα με ρωτήσεις..δεν ξέρω καλή μου δεν έχω κάνει Λεωνίδας Λάλος...Ακόμα κι αυτός την πάτησε..έμαθε σαν γυναίκα τι εστί συναίσθημα.... Μήπως τελικά η μόνη λύση για να μάθουν οι άντρες να λειτουργούν με παραπάνω συναίσθημα είναι να γίνονται για λίγο καιρό Λόλες και να ερωτεύονται..και μετά πάλι άντρες;;; Και αν αυτό δε γίνεται..πώς θα μπορέσεις να κάνεις εναν άντρα να μάθει να ΔΕΙΧΝΕΙ τα συναισθήματα του; Να μάθει αφότου σε κατακτήσει να σου δείχνει πως σε αγαπά; Έστω να μάθει να δείχνει πως σε μισεί! Να μην παιδεύεσαι! Δε μπορώ να απαντήσω...καμία απάντηση δε γνωρίζω.. Πολύ θα ήθελα να καταλάβω γιατί δεν δείχνουν τι νιώθουν...Δεν είναι κακό να πείς "σ'αγαπώ", με όποια έννοια κι αν το εννοείς...παραμένει η πιο όμορφη φράση.. Δεν είναι κακό να πείς "Δεν ξέρω τι μου γίνεται"..όλοι άνθρωποι είμαστε! (μήπως εγω ξέρω τι μου γίνεται νομίζεις που έχω γράψει ένα κατεβατό ΝΑ;) Δεν είναι κακό να πείς "Φεύγω γιατί...", πάντα να λες γιατί... Δε θυμάμαι ποιός μου το είχε πεί αυτό..ήμουν μικρή πάντως και αυτό το τήρησα από τοτε που το έμαθα "ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ" μου είπαν κι εγω το κράτησα στο πρόχειρο του μυαλού μου...Δεν ήμουν ποτέ άντρας αλλά εχω κι εγω μυαλό και καρδιά..ίσως αν λάβω υπόψιν όλες τις παραμέτρους να καταλάβω πως νιώθει αυτός ο άλλος...και πάλι όμως ίσως..Γιατί αυτός ο άλλος που θέλω να μπω στη θέση του δε μου δίνει στοιχεία..Με βάζει στη διαδικασία να βάλω τη φαντασία και τη λογική μου και να υποθέσω...Για πόσο όμως να υποθέσω; Για πόσο να αφήνω τη ζωή μου ξεκρέμαστη; Για πόσο να παίζω τη γάτα με το ποντίκι και αντιστρόφως; Γιατί απλά να μην ανοίξει το στόμα και την καρδιά του αυτός ο άνθρωπος να πάρουν όλα το δρόμο τους; Η διαφήμιση έλεγε "Καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς" αλλά σε μια τέτοια περίπτωση καλύτερα ΝΑ ΜΙΛΑΣ εξ'αρχής...Πες τι νιώθεις..τι σε μπερδεύει που κωλώνεις...αν θες μαστίγιο ή οχι...ΜΙΛΑ όμως. Γιατί σπας νεύρα από κάποια στιγμή και μετά...Σπας τα νεύρα εκείνης κι εκείνης κι εκείνης...κι εκείνης που ουδεμία σχέση έχει αλλά κάθεται και τα γράφει από τα νεύρα της! Περιληπτικά: (ΘΕΕ ΜΟΥ ΠΟΣΑ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ;;;;) Άντρας γνωρίζει γυναίκα. Μετακομίζουν σε ροζ σύννεφο. Μια μέρα ο άντρας σπρώχνει τη γυναίκα. Έρχεται ενας ιππότης και μαζέυει τα κομμάτια της γυναίκας. Η γυναίκα ξεχνάει τα παλιά και είναι ευτυχισμένη. Ο προηγούμενος κύριος επιστρέφει δρυμίτερος, άγνωστο το γιατί και το μετά από πόσο καιρό. Κάνει τη ζωή της γυναίκας μπουρ....ε αμα πιά μπουρδέλο θέλω να πώ! Η γυναίκα αποφασίζει να ενδώσει αφήνοντας τη ζωή της μπουρδέλο. Ο κύριος όμως κωλώνει.........και κωλώνει.........και κωλώνει......όταν λαμβάνει αποδοχή. Μετά από αυτό ο καθένας συνεχίζει όπως του τα φέρει η ζωή...αλλά σκεφτείτε λίγο όσοι είστε κύριοι πόσο πιο εύκολα ολα θα πάρουν το δρόμο τους όταν ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΑΣ ή έστω ΓΙΑ ΑΡΧΗ μάθετε να ΓΡΑΦΕΤΕ. Ομολογώ πως έζησα κι εγώ κάπου κάποτε αυτή την ιστορία...έμεινα με τον πρίγκηπά μου όμως και είμαι ευτυχισμένη..δεν ήμουν της υπομονής ωστέ να κάτσω να ψυχολογήσω τα θέλω του άλλου,είχα ήδη εναν άνθρωπο δικό μου, που να ξέρει να μιλάει και να γράφει κι έκατσα στη σιγουριά μου,αλλά δεν ανέχομαι να παιδεύονται κι άλλες ψυχές από την ίδια περίπτωση...Η απόφαση δεν είναι εύκολη και το ξέρω πάρα πολύ καλά, γιατί πάντα μένεις να αναρωτιέσαι αν ο μίστερ έχει βάλει αναπαυτικά μαξιλάρια στο ροζ συννεφάκι σου (που σου φαίνεται ροζ αλλά δεν ξέρεις αν θα είναι ροζ όταν πλησιάσεις)...Κι εσύ τρελαίνεσαι και θες να του φωνάξεις "Άνοιξε να δω τι χαρτιά έχεις επιτέλους!!!Μη με αφήνεις ξεκρέμαστη!" αλλά φοβάσαι μην κάνει την κότα πάλι, ένα βήμα πίσω και κρυφτεί..Και τότε μένεις στη μιζέρια...Εγω εχω καλό πρίγκηπα..με έκανε να τα διαγράψω όλα δίνοντας αγάπη και ειλικρίνεια, δε μιζέριασα...Γιατί όμως μερικές ψυχές να μιζεριάσουν; Γιατί να μείνουν στο γκρί; Όλο γιατί ρωτάω κι εγώ...τι να ρωτήσω; Αν όμως είσαι ενας από "κείνους"..μίλα..άνοιξε τα χαρτιά σου...ζήτα αυτό που θες..φέρσου ΩΡΙΜΑ. Γιατί το να ξέρεις να ζητάς αυτό που θες λέγεται ωριμότητα...το να μην το ζητάς είναι χάσιμο χρόνου... Κουράστηκα κι εγω αναγνώστη...κουράστηκες κι εσυ...Τι άλλο να πώ; Μόνο ελπίζω...ελπίζω οι ιστορίες που θα ακούσω από δω και πέρα να είναι καλύτερες..πιο όμορφες..πιο ώριμες...Να σου πω και κατι τελευταίο και μετά να τεντωθώ...Όταν ανοίγεις τα χαρτιά σου, βοηθάς τον άλλο να προχωρήσει και αν τελικά φύγει, τον βοηθάς να σε αγαπήσει για την ειλικρίνειά σου..τον βοηθάς να κρατήσει τις καλές αναμνήσεις μέσα του... Και, πίστεψέ με, είναι πολύ πιο όμορφο να σε θυμάται κάποιος επειδή σε αγαπάει και του φέρθηκες καλά από το να σε θυμάται επειδή σε μισεί.. That's all folks...Καληνύχτες....και καλά μυαλά...Όποιος έχει σχόλιο ας ρίξει τον οβολό του περικαλω, δεχόμαστε και πιστωτικές...Κάθε γνώμη δεκτή, δημοκρατία έχουμε...αρκεί όλες οι γνώμες να λέγονται όμορφα   10 years ago..part II Τρίτη και 13 Απριλίου του '99...μια μέρα αφότου είχα δώσει το πρώτο μου φιλί...ξύπνησα νωρίς γιατί το προηγούμενο βράδυ είχαμε κανονίσει με τη μαμά μου και εναν μακρινό μας συγγενή να πάμε στη δουλειά του έτσι για βόλτα...είχε και υπολογιστή εκεί..ευκαιρία ήταν να ψάξω για στίχους! Το φορητό μου με ξύπνησε με τον αγαπημένο μου σταθμό ο οποίος εκείνη τη στιγμή έπαιζε το "You don't fool me" των Queen και για κάποιον άγνωστο λόγο σκέφτηκα τον χτεσινό νεαρό και θύμωσα...ακόμα θυμάμαι πως με το άκουσμα του τραγουδιού κούνησα το κεφάλι μου σα να του απευθύνομαι με τη φαντασία μου χωρίς λόγο!!!"You don't fool me αγάπη μου" σκέφτηκα..ουρανοκατέβατη σκέψη την οποία πάντα θα θυμάμαι γιατί θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω προφητική...την επανέλαβα πολλές φορές μετά από εκείνη τη μέρα.. Σηκώνομαι λοιπόν και ξεκινάμε να πάμε στη δουλειά που σας έλεγα...Φτάνουμε εκει, στρώνομαι εγώ στον υπολογιστή -από μικρή είχα καλή σχέση με τους υπολογιστές, όχι μονο με τα παιχνίδια..γενικά!- και η μαμά μου αποφασίζει να πεί στην φίλη της να περάσει μια βόλτα κι εκείνη από εκεί μιας και έμενε κοντά... Έρχεται και η φίλη της και όπως κάθονται να τα πούν σκέφτεται να πεί στο γιό της να περάσει μια βόλτα να με βοηθήσει με τον υπολογιστή...Να σας πω την αλήθεια ξενέρωσα γιατί δεν ήθελα βοήθεια..Τον γιό λοιπόν εγω δεν τον θυμόμουν..ήξερα πως είναι μεγαλύτερος και είχα μείνει ενα βράδυ σπίτι τους όταν ήμουν μικρούλα αλλά και πάλι δεν τον θυμόμουν..Ε να μη σας τα πολυλογώ σκάει μύτη κι ο γιός....Ομορφούλης ο γιός! (μελαχροινός ΚΑΙ αυτός Χριστιάννα...αμα σου λέω μια ζωή σε μελαχροινούς πέφτω...στην επόμενη ζωή μου θα λέω πως μου αρέσουν οι μελαχροινοί μπας και μου κάτσει και κανένας ξανθούλης..lol) Και μεγάλος ο γιός! Όχι σαν τον χτεσινό μεγάλο την ενάμιση χρόνο παραπάνω ωριμότητα...παραπάνω!!! Ήμουν 13,5 και είχαμε 8 χρόνια διαφορά...υπολογίστε μόνοι σας καλοί μαυ άνθρωποι..ντρέπομαι και μόνο στη σκέψη!! Το Εβελυνάκι όμως είχε πάρει αέρα από την προηγούμενη μέρα και είχε ξεχάσει να βάλει ταμπέλα "κλειστό" στην καρδιά-καφενείο του...χωρίς να το πάρει χαμπάρι..ερωτεύτηκε!!! Ο χτεσινός έρως ήταν από σπόντα..ο σημερινός όμως μου ήρθε κατακέφαλα!Δεν υπήρχε και καρέκλα διαθέσιμη αφότου ήρθε και στρώθηκα στο πόδι του κι εγώ... (δε μπορώ να δω τώρα το χαμογελάκι που κοκκινίζει και ντρέπεται στα χαμογελάκια πάνω δεξιά αλλά εγω ντρέπομαιιιι!!) Τα σαγόνια των μανάδων μας πρέπει να έπεσαν στο πάτωμα μόλις μας είδαν αλλά εγω το διασκέδαζα!!! (απαπαπα είχα τον έξω από'δω μέσα μου..δεν εξηγείται αλλιώς!) Η αμηχανία του παιδιού είχε βαρέσει κόκκινο, στάνταρ πρέπει να υπήρχε και συννεφάκι πάνω από το κεφάλι του "Τι κάνει το πιτσιρίκι;;" αλλά εγω δεν το έβλεπα!! Μιλάμε για αναισθησία!! Προσπάθησε λοιπόν να μου χωρέσει 2 τραγούδια σε μια δισκέτα (αδιανόητο αλλά εγω δεν το ήξερα μιας και τα πήγαινα καλά με τους υπολογιστές αλλά δεν είχα δικό μου ωστέ να ξέρω το μέγεθος ενός τραγουδιού και μιας δισκέτας!!) και μετά έφυγε...Δε θυμάμαι αν ήμουν εγω που έστειλα μήνυμα για να κρατησω επαφή ή εκείνος αλλά κρατήσαμε επαφή μέσω μηνυμάτων..Δώστου εγω μηνύματα που του έγραφα "my loneliness is killing me" κλπ κλπ από το άσμα που λέγαμε χτές της Britney...απαντούσε κι εκείνος από ευγένεια χαιρόμουν εγώ!Θυμάμαι ενα βράδυ μου ήρθε ενα μήνυμα πως "είναι χλωμό να γίνει κάτι μεταξύ μας στο ορατό μέλλον" παίζει και να του απάντησα "στο αόρατο ίσως;;"...έρως λέμε!!! Μια φορά είχε πάρει να δει τι κάνω (δήθεν να πεί περαστικά στη μαμά μου αλλά δε μασάω εγώ...) εκεί να δείτε χαρές και πανηγύρια!! Μετά από λίγο καιρό θα έφευγε για Αγγλία..μια φορά βρεθήκαμε μόνοι για λίγο σπίτι του (είχαμε πάει επίσκεψη με τη μαμά..) ..εκεί να δείτε ηλεκτρισμός και πεταλούδες (αγάπη μου μη τα διαβάζεις εσυ αυτά..είναι παλιάάάά)...έκατσα και πάνω στο σπασμένο του πόδι..(δε του το έσπασα εγω ΚΑΙ ήμουν 50κάτι κιλά..) και από εκείνη τη μέρα έχω να θυμάμαι και να θαυμάζω την αυτοσυγκράτηση του...Δεν έγινε τίποτα μεταξύ μας, όσο κι αν προσπάθησα να του εξηγήσω πως ο έρωτας χρόνια δεν κοιτά (θα τον πήγαιναν φυλακή τον άνθρωπο!!!) κι εκείνος έφυγε και δεν ξαναγύρισε από την Αγγλία.... (ελπίζω γι'αυτό να μην έφταιξα εγω! lol)..Θέλησα να κρατήσω επαφή μαζί του γιατί τον ένιωθα πολύ οικείο και ήθελα εναν καλό φίλο αλλά (περιέργως για την ηλικία του) το είπε στη μαμά του η οποία φυσικά το είπε στη δική μου και ξενέρωσα απίστευτα οπότε ούτε η φιλία μας έκατσε..κρίμα..End of story...  Αυτό ήταν το δεύτερο μέρος,το τρίτο θα αργήσει λιγάκι... ΥΓ: Μόλις θυμήθηκα πως του είχα γράψει και μια κασέτα (οχι σαν του προηγούμενου με τραγούδια ό,τι να'ναι..ήξερα ποια έβαζα...)..μου είχε στείλει και μια εκτυπωμένη φωτογραφία του (μέσω της μαμάς του) μου είχε γράψει κι ενα cd που του είχα ζητήσει..κάπου πρέπει να εχω καταχωνιασμένη και εκείνη τη δισκέτα..εμ τι,έτσι τα πετάμε αυτά;; Ορίστε και τραγούδια-αναμνήσεις (μου)...με κόκκινο border για τα κόκκινα μαγουλάκια του..χιχι! Α και αυτό που έλεγα στην αρχή... 10 years ago..part IΣαν σήμερα πριν 10 χρόνια ήταν Δευτέρα του Πάσχα και μύριζε καλοκαίρι..Φόρεσα ενα λευκό μακώ με το σήμα των Πουλιών, το αγαπημένο μου γαλάζιο παντελόνι με το φερμουάρ στο πλάι και τα μπεζ μποτάκια μου..τι μανία κι αυτή τότε με αυτά τα μποτάκια..χειμώνα-καλοκαίρι αυτά φόραγα..(με πέταξε η σύνδεση..μήπως να μη γράψω;;lol) H μαμά με ρώτησε αν έχω ραντεβού χαμογελώντας πονηρά, πρώτη φορά έβλεπε την κόρη της τόσο ενθουσιασμένη..E ναι, είχα να πάω να συναντήσω έναν φίλο μου, θα συναντιόμασταν στη γειτονιά μου να πάμε βόλτα..εξάλλου αυτός ήταν μεγαλύτερος (ενάμιση χρόνο παρακαλώ!), αυτός έπρεπε να έρθει με το τρόλει,που να πήγαινα εγώ μικρό παιδί άμαθο; Κι επειδή θα κουνήσετε τα κεφάλια σας και θα σκεφτείτε "ναι..άμαθο-άμαθο αλλά η γκομενοδουλειά-γκομενοδουλειά!" να σας ενημερώσω πως δεν είχα ξαναβγεί με αγοράκι μέχρι τότε..ξέρετε τα αγοράκια που μου άρεσαν εμένα δεν τόλμησαν ποτέ να με προσεγγίσουν..από την πρώτη δημοτικού κιόλας ήμουν ερωτευμένη με έναν ξανθούλη συμμαθητή μου (του είχα ζητήσει όταν μεγαλώσουμε να παντρευτούμε κιόλας γιατί όταν είπα στη μαμά μου πως τον αγαπώ μου είπε να τον παντρευτώ και την πήρα στα σοβαρά..μη γελάτε 6 χρονών ήμουν!!)..Μέχρι τότε λοιπόν ήμουν ερωτευμένη επί 7 χρόνια εναλλάξ με δυο συμμαθητές μου με τους οποίους όμως δεν έγινε ποτέ τίποτα..τώρα που το σκέφτομαι στη Δευτέρα δημοτικού μου είχε πεί ο μελαχροινός πως μ'αγαπάει την ώρα που ήμασταν ξαπλωμένοι στο πάτωμα πάνω στα αξεσουάρ του μπόξ του..του είπα "άντε ρε μπακάλη" (!!!) και γέλασα..ίσως γι'αυτό δεν ξαναέκανε κίνηση..μπακάλη δεν ξέρω γιατί τον είπα,ίσως τον είπα μανάβη, με κάποιο επάγγελμα τον αποκάλεσα αλλά δεν έχω ιδέα γιατί..(πολύ με πετάει αυτή η σύνδεση όμως και ανησυχώ..μήπως να μη γράψω;;  )Που λέτε λοιπόν-γιατί πολύ ξέφυγα από το θέμα- το σημερινό ραντεβού θα ήταν το πρώτο μου ραντεβού..πήρα την κασετούλα μου (που για να είμαι ειλικρινής ήταν μια δική μου κασέτα που αν θυμάμαι καλά της είχα κοτσάρει το "Good morning sunshine" των Aqua τελευταία στιγμή επειδή με έκανε να τον σκέφτομαι, και δεν ήταν μια κασέτα που είχα γράψει για εκείνον αποκλειστικά..καθόλου ρομαντικό ε;) και ξεκίνησα..Ραντεβού στη στάση του τρόλεϊ (υπήρχαν τα πορτοκαλί τρόλεϊ ακόμα)...Πρώτη φορά τον συναντούσα μόνο του..τις άλλες δύο ήμασταν με κόσμο, δεν ήξερα τίποτα για εκείνον πέρα από το οτι ήταν Οδηγός και σε ποιά ομάδα ήταν...α ναι,ξέχασα να αναφέρω πως τον είχα γνωρίσει σε διήμερο καμιά δεκαπενταριά μέρες πριν..σ'εκείνο το διήμερο βγήκα από το καβούκι μου και μ'έπιασε το κοινωνικό μου αλλά ο λόγος δεν ήταν ο νεαρός που θα συναντούσα σήμερα..Ο λόγος ήταν ενας ξανθούλης Πρόσκοπος που έιχε έρθει μαζί μας με τον οποίο τσιμπήθηκα αμέσως μολις τον είδα, ψηλός,ξανθός και κάτι ματάρες...Τώρα το πώς μου έκατσε ο μελαχροινός που είχα ραντεβού τι να σας πώ..εγώ πάντως για τον ξανθούλη πήγαινα!!! Anyway..ξεκινώ λοιπόν κι εγω, συναντιόμαστε, φοβερή αμηχανία στον αέρα..περπατήσαμε, ούτε καν που θυμάμαι τι λέγαμε αλλά θυμάμαι πως ένιωθα περίεργα..τι ήθελα δεν ξέρω..τι περίμενα πάλι δεν ξέρω..ήταν και μεγαλύτερος, μου φάνηκε πιο ασφαλής από τα πιτσιρίκια του σχολείου..αν ήταν; Ε αυτό αφήστε το..είναι άλλο κεφάλαιο!! Κατα τις 2 το μεσημέρι έπρεπε να φύγει..και δεν είχε συμβεί τίποτα συνταρακτικό..ούτε ηλεκτρισμένες ατμόσφαιρες..ούτε πεταλούδες στο στομάχι..(ψέματα, είχα πεταλούδες μέχρι να βρεθούμε) δεν ήθελα να φύγει έτσι όμως κάπως τα εφερα και κάθησα στην αγκαλιά του αλλά κι εκεί..connection error έβρισκα!Ψύχρα να το πώ, ξενέρα να το πώ..και να σας πώ την αλήθεια δε νομίζω να συνεχιζόταν τίποτα αν την ώρα που ερχόταν το τρόλεϊ για να φύγει δεν έσκυβε να με φιλήσει..Τρία δευτερόλεπτα μου φάνηκαν σαν λεπτά..ξαφνιάστηκα κι όλα μαύρισαν γύρω μου,οι πεταλούδες στο στομάχι ξαναγύρισαν και τότε έφυγε η ψύχρα..και μαζί κι εκείνος με το τρόλεϊ..2 και τέταρτο η ώρα..Μόλις μου είχαν δώσει το πρώτο μου φιλί!! Έφυγα χαρούμενη και γύρισα σπίτι να ακούσω την κασέτα που μου είχε δώσει..Μπλε κασέτα με αυτοκόλλητο μέσα.."Στο τέλος υπάρχει κενό γιατί σε σκεφτόμουν"..χαμογελάω κι εκείνη την ώρα πέταγα στα σύννεφα..το θεώρησα απόλυτα φυσικό να ξεχαστεί κάποιος επειδή με σκεφτόταν, κι εγω θα το πάθαινα!!! Βάζω την κασέτα (αφότου άκουσα το singlάκι της Britney "Baby one more time" 2-3 φορές..είδωλο μου η Britney τότε..μόλις είχε σκάσει μύτη,μικρή κι αθώα σαν εμένα..lol) δε θυμάμαι τη σειρά των τραγουδιών τώρα,ούτε όλα τα τραγούδια αλλά τοτε πρωτοάκουσα Πυξ Λαξ και κόλλησα..Τι τραγούδια ειχε η κασέτα; Χμ....Ένα έλεγε "When I look into your eyes I know you tell me lies it's never gonna be the same again you will always make me cry but time is passing by it's never gonna be the same again"...και πάλι χμ..("είναι αυτό τραγούδι για πρώτη μέρα;;" σκέφτηκα)..το Ρομπότ από Ξύλινα Σπαθιά..μια χαζομάρα του Νταλάρα για τον Οδυσσέα και τα σέα και τα μέα που ακόμα το θεωρώ χαζό..."τικ τικ τικι τικι τακ κάνει η καρδιά μου σαν σε βλέπω να διαβαίνεις" μόλις το άκουσα σίγουρα σκέφτηκα κάτι αντίστοιχο του "Έλεος!" μάλλον κανένα "Εεεε;; (ξινισμένη μούρη)...Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο..χμ...ακόμα δεν αρχίσαμε για παλιές αγάπες λέμε; Αλλά με το τραγούδι κόλλησα..και για κάποιο λόγο ένιωσα από τότε πως αυτό το τραγούδι μαζί με το When I look into your eyes που λεω πιο πάνω θα μου θύμιζε πάντα αυτόν...Τα υπόλοιπα δε μου έρχονται στο μυαλό τώρα..το κενό όντως υπήρχε στο τέλος της κασέτας και αφότου την άκουσα ένιωσα λιγάκι μπερδεμένη..ξεχάστηκα γρήγορα όμως γιατί έπρεπε να πάω να πώ στην κολλητή μου τα νέα!! Ακόμα θυμάμαι το βλέμμα της όταν της είπα για το φιλί..χάρηκε σαν να ήταν το δικό της πρώτο φιλί..(βλέπω και την Πάνια τώρα και με αποσπά γ.μώτο!!)....Αυτά από εκείνη τη μέρα πρίν δέκα χρόνια..πρώτο ραντεβού και πρώτο φιλί(το ωραιότερο που μου έδωσε σε όλη τη διάρκεια της..σχέσης..Γιατί τελίτσες στο "σχέσης";Άλλο κεφάλαιο αυτό..)Πόσο διήρκησε; Χμ..ενάμιση χρόνο; Δεν είμαι καν σίγουρη..περισσότερο στο τηλέφωνο μιλάγαμε..μια τα είχαμε μια χανόμασταν..ε κάπου χάθηκα κι εγω στο μέτρημα...κάποια στιγμή μετά από λίγους μήνες άκουσα και ενα "πήγα κατασκήνωση και γνώρισα μια κοπέλα",απογοητεύτηκα και ταρακουνήθηκα και σταμάτησα το μέτρημα.. Έτσι είναι αυτά..και καλύτερα που τρακουνήθηκα κι έμαθα γιατί αλλιώς στα σύννεφα θα είχα ξεμείνει...That's all folks..αυτή ήταν η 12η Απριλίου του '99..μια γλυκιά ανάμνηση!End of story! (γιατί τα γράφω όλα αυτά; Τότε δεν έγραφα ημερολόγιο,γι'αυτό!!)ΥΓ:Παραγράφους δε βάζω..αλλιώς τι σόι ημερολόγιο θα ήταν;; ΥΓ2: ... Σκορποχώρι part VII Γιατί τόση απαισιοδοξία σε αυτόν τον κόσμο;; Γιατί όλοι είναι άπληστοι και θέλουν το κάτι παραπάνω; Γιατί κανείς δεν εκτιμά τα όσα έχει; Γιατί ο κόσμος δε χαμογελάει; Γιατί ο καθένας νομίζει πως μόνο εκείνος έχει προβλήματα; Γιατί οι κολλημένοι δεν ξεκολλάνε; Γιατί κάποιοι επιμένουν να βλέπουν το δέντρο και όχι το δάσος; Γιατί τόση μανία; Γιατί τόση ανωριμότητα; Γιατί να υπάρχει ζήλια και κακία; Γιατί να μη σου φτάνει ο εαυτός σου;; Γιατί όλα τα καλά παιδιά να είναι πληγωμένα ή απαρατήρητα; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να γνωρίσει κάποιος την αγάπη; Γιατί δε μπορώ να μοιράσω ευτυχία και να σκορπίσω ουράνια τόξα;; Γιατί τόση μαυρίλα εκεί έξω κι εδω μέσα; Γιατί βαρέθηκα τον κόσμο;;; Πολλά γιατί..διότι δε βλέπω...  Τυχερή μέσα στην ατυχία μου...πόσο άτυχη ήμουν και πόσο τυχερή είμαι τελικά....    Ήρθε ο καιρός των παγωτώώώών!!!!!  Μερικοί άνθρωποι λένε πως έχει πέσει πάνω τους όλη η ατυχία του κόσμου...μαλακίες...ΑΥΤΟΙ δεν την αφήνουν να φύγει!Μαζοχισμός..και κολλημένα μυαλά.. Η αγάπη κα η ευτυχία δε βρίσκονται μόνο σε εναν άνθρωπο, βρίσκονται σε πολλά πράγματα και άτομα. Αντί να ψάχνεις μόνο για το ένα άτομο, γιατί δε δοκιμάζεις να αγαπήσεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου, τη ζωή σου; Μετά θα έρθει κι ο ένας...ξέρεις η μουρτζουφλιά και η δυστυχία δεν προσελκύουν κανέναν...Μιλάω εκ του ασφαλούς;; Γιατί ρε; Εγω με γκόμενο γεννήθηκα;;;Μήπως με πάντρεψαν στο μαιευτήριο;; Πφφφ κολλημένα μυαλά ξαναλέω... Ποιός είναι αυτός που καθορίζει την αξία ενός προβλήματος;; Ένα πρόβλημα είναι ένα πρόβλημα, είτε είναι μικρό είτε είναι μεγάλο..και χρειάζεται επίλυση... Αχ μη βρίζετεεεε δεν αντέχω να τα διαβάζω αυτά!! Μη μιλάτε άσχημα, μη γραφετε αυτό, μη γράφετε εκείνο, και είναι πράγματα αυτά; Μην αφήνετε τον εαυτό σας ελεύθερο να γράψει ό,τι πιστέυει αγαπητοί μου συγχωριανοί..καταπιεστείτε για το καλό όλων!! (;) Κλείστε στόματα και αφήστε το πληκτρολόγιο,μπείτε στο αυτόματο "Καλημέρα-καλησπέρα-καληνύχτα-τι κάνεις;-πάντα καλά!"...αυτό βολεύει τον κοσμάκη που εδω μέσα ψάχνει τη χαλάρωση και πρέπει να το σεβαστείτε...Μη σφάζεστε, μη μαλλιοτραβιέστε, μη βρίζετε, μη λέτε ονόματα, μη,μη,μη....Γίνε κι εσύ ενα πρόβατο..μπορείς!!! Γιατί δε μας φτάνει που έχουμε τα "μη" εκεί έξω πρέπει να τα έχουμε κι εδω μέσα..για το καλό των φίλων μας!!! Ρε άντε μην πάρω ανάποδες παλιοεγωίσταροι!! Θέλει ο άλλος να μαζέψει κόσμο για τη δουλίτσα του και κάνει τον Πατάπιο με το σταυρό στο χέρι και θα την πληρώσω εγω;; Αχ συγνώμη, είμαι αγενής, παραφέρθηκα...δεν είμαι πιά ηθικό πλάσμα,έγινα μαύρο πρόβατο, δε σέβομαι, δεν είμαι πια το μικρό Εβελυνάκι...Λάθος. Πάντα έτσι ήμουν. Απλά κάποιοι νομίζουν πως οι άνθρωποι έχουν μόνο μια πλευρά...τστστστσ ανωριμότης...Εγώ έχω δύο πλευρές, μια καλή μια κακή..όπως πρέπει να έχει ένας άνθρωπος..σωστά;; Περιμένω τα ρέστα μουυυυυ!!! Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!! Αυτά και άλλα πολλά όταν αποκτήσω νέες σκέψεις!  Καλημέρα όόόλη μέρα!!!! ☼Ήλιοοοοοοοοοος!!!! Πάει έφυγε η μουντάδα, μπήκε η Άνοιξη και μόνο αυτό το τραγούδι μου έρχεται στο μυαλό βλέπντας τον ήλιο έξω!!!!
Χάλια η μουσική ,αλλά οι στίχοι..μούρλια!!Ως εδώ, άλλο δε μπορώ όπου κι αν σταθώ νιώθω τη σκιά σου. Προσπαθώ να συγκεντρωθώ πριν ταπεινωθώ από τη ματιά σου. Μια στιγμή, μόνο μια στιγμή ψάχνω αφορμή για να αποδείξω, όλοι με φωνάζουνε δειλό πως δε θα μπορώ να σ' αγνοήσω. Άλλη μια φορά θα σου το πω, όπου και να είσαι πάνω σου θα τρέμω, δυνατά θα φωνάζω σε μισώ. Τώρα σε μισώ γιατί δε μπορώ να σ' έχω. Άλλη μια φορά γιατί μία δε φτάνει, κάθε φορά που «ντριν» το τηλέφωνο κάνει. Κάθε φορά που η πόρτα μου χτυπάει τα βράδια γεμίζει έστω για λίγο η ψυχή μου η άδεια. Πίστευα πως για μια ζωή θα μουν πάντα εκεί να σε περιμένω, μα ευτυχώς που είδα καθαρά πως ήταν όλα αυτά όνειρο καμμένο. Προσπαθώ να συγκεντρωθώ, ν' αντέξω τελικά, να μη σε σκεφτώ ξανά. Τίποτα δε με σταματά και δεν είναι αργά σελίδα να γυρίσω. Άλλη μια φορά θα σου το πω, όπου και να είσαι πάνω σου θα τρέμω, δυνατά θα φωνάζω σε μισώ. Τώρα σε μισώ γιατί δε μπορώ να σ'έχω. Άλλη μια φορά γιατί μία δε φτάνει, κάθε φορά που ακούω τ' όνομά σου με πιάνει, κάθε φορά που πέφτει το σκοτάδι στα μάτια μεθάω απ' τις σκέψεις κι είμαι πάλι κομμάτια. Σε μισώ Θα στο πω Σε μισώ Άλλη μια φορά θα σου το πω, όπου και να είσαι πάνω σου θα τρέμω, δυνατά θα φωνάζω σε μισώ. Τώρα σε μισώ γιατί δε μπορώ να σ'έχω. Το μίσος με τον έρωτα έχουν μόνο μια λεπτή γραμμή να τα χωρίζει...Σε ποιά πλευρά βρίσκομαι τώρα;;; Χαχαχαχαχαχαχαχα....μπού!! Σκορποχώρι part VI .....χαχαχαχαχαχαχαχαχα.......ΜΠΟΥ!!!!!   Kinder έκπληξηηηηη!! Πάει το ανοίξαμε το δωράκι, ησυχάσαμε...ή μήπως οχι;;;;Αύριο πάλι..Can't escape from my dreams....SHIT. Κενό...ή αηδία; Δε μπορώ να διευκρινήσω... Αυτό το αποπάνω όμως μου τα διαψεύδεi ολα...Και πάλι SHIT!  ....Όόόόόχι αγάπη μου...δε θα τρελαθώ εγω!!Αφού ξέρω σου λέωωω!! Αν ήμουν εγω η Λόλα, το Φώτη θα διάλεγα for sure!!!! ...Το Α το δοκίμασε,δεν έπιασε..Το Μ το δοκίμασε, ούτε αυτό έπιασε.. (σιγά μην έπιανε  )..καλέ γιατί δεν παίρνει να δοκιμάσει και τα υπόλοιπα;;;; Μένει ενα Ε και ενα Κ...Κι αμα βρεί το Ε Eμένα να με χέσει..poor girl....πλάκα έχει όμως..άστη μου λιγάκι να περνάει η ώρα...Και πάλι χαχαχαχαχαχαχα...ΜΠΟΥ!!!! Θεέ μου τι γέλιο έκανα σήμερα..  ..τι είναι ο άνθρωπος όμως;; Πριν χρόνια θα έκλαιγα, θα στεναχωριόμουν..τώρα who cares????? Another Japanese chicken....wtf? Γεννάνε;;;  Αυτά....ευχαριστώ για την υπομονή σας...καλό σας βράδυ!   ΥΓ: Κοτσάρουμε κι αυτό...έτσι σε λόγια να βρισκόμαστε.... Αφέσου στη μουσική...Σε σενα μιλάω που με διαβάζεις...όποιος κι αν είσαι, ό,τι κι αν κάνεις, αφιέρωσε πέντε λεπτάκια στον εαυτό σου...Φτιάξε ένα καφεδάκι ή ενα τσαγάκι μυρωδάτο και κάτσε στον καναπέ σου ή στο κρεβάτι σου...Πάτα το play και κλείσε τα μάτια...Φέρε όμορφα πράγματα στο μυαλό σου, αναμνήσεις, σκέψεις, στόχους, όνειρα..ό,τι θες! Φαντάσου πως με κλειστά μάτια περιπλανιέσαι στον κόσμο που έχεις στη φαντασία σου..σκάσε ενα χαμογελάκι..Όσο διαρκεί η μουσική αφέσου, μην κάνεις κακές σκέψεις και άσε μονο τις καλές στο μυαλό σου.Όταν τελειώσει σήκω, σκάσε άλλο ενα χαμόγελο,πιες και μια γουλιά καφέ και σκέψου με πόσο απλά πράγματα μπορείς να χαμογελάσεις και να είσαι ευτυχισμένος... Καλημέρα.. :)
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![](http://evelynakiiii4ever.spaces.live.com/guestbook/<a href="http://media.photobucket.com/image/color/kiki_preppy/muahhh_kiki/gummybear.jpg?o=142)
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
Καλημέραααααααααα!!!! 
|
|
![](http://evelynakiiii4ever.spaces.live.com/guestbook/<a href="http://photobucket.com/images/color" target="_blank"><img src="http://i278.photobucket.com/albums/kk82/kiki_preppy/muahhh_kiki/gummybear.jpg" border="0" alt="color Pictures, Images and Photos"/></a>){kind=link}