Η παρούσα καταχώρηση είναι χθεσινή,πλεον είμαι ηδη 23 αλλά σήμερα μπόρεσα να την ανεβάσω.....Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές σας!!!!!

Κρίση.
Έτσι ονομάζω αυτό που παθαίνω καθε χρόνο μια μερα πριν τα γενέθλιά μου....Η πρώτη φορά που το ένιωσα έντονα ήταν λίγες μέρες πριν μπω στα 20...* Αφενός γιατί οι στρογγυλεμένοι αριθμοί μου αρέσουν μόνο στα λεφτά και τα μαθηματικά και αφετέρου γιατί συνειδητοποίησα πως θα έμπαινα στην τρίτη δεκαετία της ζωής μου!!!!Ευτυχώς τοτε ήσασταν τυχεροί και δεν υπήρχαν τα Spaces αλλιώς σίγουρα θα με δουλεύατε με τέτοια κρίση....Όποιος μου υπενθίμιζε πως σε λίγες μέρες γίνομαι 20 μου ανέβαζε το αίμα στο κεφάλι.....φυσικά άκουγε πολλά “δε θέλω,ΔΕ ΘΕΛΩ,ΔΕ ΘΕ-ΛΩΩΩΩΩΩΩ” Έτσι και τώρα.....δε θέλωωωωωωω,δεν πρόλαβα να τη χορτάσω την 22η χρονιά μου,μέχρι να καταλάβω πως είμαι 22 ήμουν ηδη 22,5! Έτσι και με τα εξάμηνα στη σχολή....παει τέλειωσε και το Ζ' παμε στο Η' τώρα....(ελπίζω να μη χρειαστεί να κάνω ολο το αλφάβητο!Το μονο καλό είναι πως αναγκαστικά έμαθα να μετράω ετσι  ) Μαζί με τα εξάμηνα λοιπόν,περνάει κι ο καιρός νεράκι....Έτσι λοιπόν παθαίνω και δυο μικρές κρισούλες στην αρχή καθε εξαμήνου....

Μέχρι τα 18 μου περίμενα πως και πως εκείνη την ημέρα....μέτραγα ανάποδα τις μέρες,το έλεγα παντού....οχι επειδή περίμενα δώρα ούτε επειδή θα έκανα κατι (πάρτυ γενεθλίων δεν έχει τύχει να κανω ποτε...εχω κάνει αποκριάτικο,εχω κάνει ξέμπαρκο,έχω κανει και με αφορμή τα γενεθλια άλλου- μεσα σε ενα σπιτάκι 45τ.μ. που έμενα και χώραγε άνετα 20 άτομα, αλλά δικό μου ποτέ....)αλλά απλά για να μπορέσω να καμαρώσω που πλησιάζω τα 18.....Τελικά τα 18 έφτασαν και πέρασαν σα νεράκι και δεν έγινε τίποτα σπουδαίο....δουλειά δεν έπιασα,δίπλωμα δεν πήρα (λολ),η “ανεξαρτησία” δε θα έλεγα πως ηταν κατι που έψαχνα μιας και είχα από μικρή αρκετή ανεξαρτησία και μου είχε αρκετή εμπιστοσύνη η μαμα....Λόγω άσχημης εμπειρίας από baby-sitter -η μια έφερνε το γκόμενο της όταν έφευγε η μανα μου και η άλλη μια φορά που έκλαιγα μου έδωσε ούζο (!) και με έδεσε για να σκάσω και να μην κλαίω-φαντάζομαι πως θα είχα γίνει στουπί- καπου στα 5,5 η μαμα αποφάσισε να με αφήνει μόνη στο σπίτι....Ευτυχώς η μαμα ήξερε τι έκανε γιατί είχε κάνει ήσυχο παιδί.....Το μονο που έσπασα ήταν μια τηλεόραση...κι αυτή κατα λάθος....Δεν έβαλα φωτιά,δεν πείραξα τις πρίζες,δεν έκλαιγα,απλα καθόμουν και έβλεπα τηλεόραση...(ευτυχώς αντικαταστάθηκε άμεσα)...Γενικά μου έδειξε πολλή εμπιστοσύνη η μαμα...κατασκηνώσεις με τον Οδηγισμό πήγαινα ασυζητητί σπό τα 7 μου,γενικά είχα οση ανεξαρτησία ήθελα -σε λογικά πλαίσια- μεχρι τα 18 μου...Οπότε τελικά το μονο ωραίο που μου έδωσαν τα 18 είναι νέοι φίλοι σε νεο σχολείο (και η αδερφούλα μου μεταξύ αυτών) και την ευκαιρία να δικαιολογώ μόνη μου τις απουσίες μου!!!

Τέλοσπάντων πέρασαν και τα 18...και μετα ξενέρωσα...ένιωθα- και νιώθω ακόμα- πως από τοτε ενας χρόνος ισοδυναμεί με υποχρεώσεις, και ο καιρός περνάει,κι εγω τι εχω κάνει στη ζωή μου;;; Έχω μια σχολή που έχει τον ατέλειωτο -ναι,εγω φταίω γι'αυτό αλλά ας μην το συζητήσουμε plz it's my birthday- ακόμα κυκλοφορώ με τα πόδια -ουτε καν με ποδήλατο- και δεν έχω δουλέψει ακόμα για τον βασικό -τα 250 το μήνα δεν πιάνονται ε;.....Μ'αυτά και μ'αυτά....περνάνε τα χρόνια, γίνομαι 23 και ολα μένουν ίδια, θα έπρεπε να κάνω την πρακτική μου τώρα κι εχω μείνει πίσωωωω!Έτσι λοιπόν...γιατί να μη μένει στάσιμη η ηλικία μας;;Γιατί να περνάει ενω δεν την κατάλαβα καν;Ουφφφφφφφφφ δε θέλω να γίνω 23!!!! (δεν εχω γίνει ακόμα νιε,νιε,νιε,νιε,νιε το μεσημεράκι θα γίνω,δε βιάζομαι εξάλλου)

Ο 22ος χρόνος της ζωής μου το μονο καλό που μου έδωσε είναι νέους φίλους -εσας βρεεε!- και Ίντερνετ παντού.....Ξεκίνησε σκ.τά γιατί πέρυσι αυτή η μερα ξημέρωσε με 40 πυρετό και τρέμουλο που μου έκανε δώρο η πονεμένη μου χολή, στη συνέχεια ο 22ος χρόνος μου πηρε τη χολή,μετα...πάλι στη σχολή,και τον τελευταίο καιρό έρχεται η μια απογοήτευση μετα την άλλη....(οχι, δεν εχει να κάνει με τη σχολή)

Τώρα που το σκέφτομαι.....αντε να φύγει ο ρημαδοχρόνος να έρθει ο 23ος μπας και φέρει τίποτα καλύτερο....το 23 μου άρεσε σα νούμερο από μικρή (είχα μια μπλούζα που έλεγε 2Χ3 πάνω) οπότε ελπίζω να έχω μια καλύτερη χρονιά....οι αστρολόγοι (όλοι ακόμα και οι ανταγωνιστές) έχουν φαγωθεί πως εμείς οι Καρκίνοι κατι καλό θα δούμε φέτος οπότε....ελπίζω!!!!!

Μετα απ'όλα αυτά που έγραψα και διαβάσατε,τολμώ να δηλώσω πως εγω ακόμα δε θέλω να γίνω 23........(οι παραπάνω σειρές δεν έχουν αφομοιωθεί πλήρως από τον οργανισμό μου) δε θέλω, ΔΕ ΘΕΛΩ,ΔΕ ΘΕ-ΛΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!! Ουφφφφ αγχώθηκααααααα!!!!!

* Εδω να διευκρινίσω κατι που πολύς κόσμος κάνει λάθος: Για να δούμε την ηλικία μας ΔΕΝ βάζουμε τα δαχτυλάκια μας κατω και υπολογίζουμε λέγοντας 1985 -ή τη χρονιά που γεννήθηκε ο καθένας- 1986,1987........2008 γιατί ετσι τα δαχτυλάκια μας θα μετρήσουν 24 χρόνια κατι που είναι ΕΝΤΕΛΩΣ λάθος...Την πρώτη χρονιά,εκείνη που γεννιόμαστε δεν τη μετράμε από τη στιγμή που μπαίνει γιατί όταν γεννιόμαστε είμαστε 0 ετών (εκτός αν κάποιοι θέλουν να μετράνε την ηλικία τους από τη στιγμή της σύλληψής τους,οπότε αν είναι να γιορτάζουν τότε γενέθλια....έλεος)Οπότε ξεκινάμε σαν λογικοί άνθρωποι και μετράμε από τη χρονιά που γίναμε 1 (στην περίπτωση μου το '86) και voila το 23!!! Ωραία,βρήκαμε ποσο χρονών είμαστε...παμε στο άλλο θέμα τώρα,αυτό που κλείνουμε κι αυτό που μπαίνουμε....Μια φίλη μου τις προάλλες γύρισε και μου είπε “Το έχεις καταλάβει πως κλείνουμε τα 23 και μπαίνουμε στα 24;;;;;;” Εκεί φρίκαρα πολύ αφενός γιατί μέτραγε λάθος 23 χρονών γαϊδούρα και αφετέρου γιατί μου πρόσθετε εναν χρόνο παραπάνω που δεν τον ήθελα και δεν τον είχα ζήσει!!!!Σκεφτείτε το ετσι: την ημέρα των γενεθλίων μας κλείνουμε το κεφάλαιο των 22 και ανοίγουμε ενα νεο κεφάλαιο,των 23....Άρα εγω σήμερα κλείνω τα 22 και μπαίνω στα 23 (και ΟΧΙ στα 24 γκρρρρ)Ελπίζω να μάθατε να μετράτε σωστά οσοι φορτώνατε άδικα στις πλάτες σας (και μας) εναν χρόνο!!

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΑΚΡΟΣΚΕΛΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ

Άλλα ήθελα να γράψω και άλλα θα γράψω...Μετάφραση για τα οσα διαβάζετε μπορείτε να βρείτε στο φωτοτυπικό δίπλα στην καφετέρια έχει μονο 7 ευρώ και θα είναι στην εξεταστέα ύλη (έλεος όμως..)Παρτε και ενα λεξοτανίλ από τώρα...να σας πιάσει κάπου στη μέση του κειμένου...Βάζω μπρός...

Ευτυχώς που υπάρχουν γραπτά και εικόνες..για να σου θυμίζουν τι έκανες,τι έγινε,πως σου φέρθηκε...Τα λόγια μονο εσυ τα θυμάσαι -και αν,γιατί έχεις συγκρατήσει μονο τα καλά,αυτά που περίμενες να ρουφήξεις ως την τελευταία συλλαβή ωστε να αναπνέεις μεσα από αυτά- και αυτά είναι που σε κάνουν να σκέφτεσαι πάλι...Θυμάσαι κινήσεις,στιγμές που έζησες,στιγμές που νόμιζες πως είχες καταφέρει να μπεις με πρόσκληση στο πάρτυ της ψυχής του...και αρχίζεις να σκέφτεσαι πάλι...να αναλύεις,να προσπαθείς να καταλάβεις γιατί φτάσατε ως εδω...αφου ορκίζεσαι πως το είχες λάβει εκείνο το καταραμένο το προσκλητήριο...!

Εκεί που είσαι χαμένη στις σκέψεις σου,βουλιάζοντας στις αναμνήσεις,φέρνεις τον εαυτό σου στην πραγματικότητα και λες “σύνελθε...ρίξε μια ματιά στα γραπτά”...Εδω αξίζει να αναφερθεί (έλεος...ουτε Έκθεση Α' Λυκείου να έγραφα) πως ο εαυτός σου σε χαντάκωσε εξ αρχής (“δεξί πόδι: στου χαντάκ', αριστερό: στου χαντάκ'...”) ...αλλά τώρα σε σώζει!!Δεν ξέρω τι είδους μαζοχισμός είναι αυτός...αλλά έχει πλακίτσα!!Λίγο πριν αρχίσεις πάλι να κυλάς στο βούρκο -μα περι βούρκου πρόκειται κύριε δικαστά- εμφανίζεται ο γλόμπος του Κύρου Γρανάζη και σου θυμίζει το most most most important tip: Σου θυμίζει εκείνο το ρημάδι το “γιατί”!Άργησε λιγάκι βέβαια....θα μπορούσες όμως να έχεις καταστραφεί αν έκοβε το σχοινί την ωρα που έκανες το home-made bungee jumping σου οπότε μη μιλάς καθόλου....Ευχαριστώ να λες....Που μείναμε;Α ναι...στο “γιατί”...Το δικό σου γιατί (ή μήπως “διότι”;) το έχεις φυλάξει σε ασφαλές μέρος...τη στιγμή του φόνου,εν βρασμώ ψυχής....πάάάλι καλά να λες...(ποιος δολοφονήθηκε;;εσυ ντε!!Μόλις σε σκότωσε!Μπες λίγο στο κλίμα!)

Λοιπόν....ανατρέχουμε στην κρυψώνα και εκεί βλέπουμε μερικά γραπτά...μονο το ενα είναι βαθμολογημένο,μηδενισμένο για την ακρίβεια,γιατί άλλα περίμενες να διαβάσεις κι άλλα διάβασες,τα υπόλοιπα γραπτά είναι ασήμντες....παπυρολογίες (είμαι θεά,τέρμα!) και μια εικόνα που τα λέει ολα...(μια εικόνα=1000 λέξεις...)Και τοτε συνέρχεσαι!!!Τα θυμάσαι όλα!Πουφ!Πάνε τα ροζ συννεφάκια!Θα μου πεις εσυ εντελώς φυσικά “ο καιρός δεν έλεγε τίποτα για βροχές και καταιγίδες!!! “ κι εγω θα σου απαντήσω μες στη γλύκα “και βέβαια το έλεγε καλό μου....δεν τον άκουσες τον Αρναούτογλου (οχι αυτόν που θες να..χμ...τον άλλο τον μετεωρολόγο)Εξάλλου κι εσυ τα είχες δει τα σύννεφα πριν που μαύριζαν αλλά ήθελες να τα δεις για λίγο πάλι ροζ...ΜΑΖΟΧΑ”....Πως μιλάω ετσι;;Μα τα ήθελες και τα έπαθες!!Δεν είμαι φίλη σου για να σου γλύψω τα αυτιά (μπλιαχ) είμαι και για να σου τα τραβάω....και τώρα σε ενημερώνω πως έχεις κάνει ενα αυτί σαν του Ντάμπο,μην κοιταχτείς στον καθρέφτη for your own sake...

Βλέπεις το γραπτό....στην αρχή καλά τα πας....μετα όμως πως στο καλό στα γύρισε τούμπα;;;;;Αχ βρε χαζή αφού έβλεπες πως ήθελε να σου πιεί το αίμα τι μίλαγες για αγάπες;;;Που να καταλάβει ο άσχετος...Μη μιλάς στο φτωχό για χρήματα και στον άκαρδο για αγάπη©...(δικό μου,μόλις το έβγαλα απ'το μυαλό μου θα βάλω και σηματάκι copyright δίπλα!!!!!Κορυφαίο εεε;)Που να σε καταλάβει βρε καρδιά μου το άμαθο...ίσως όταν γεράσει να καταλάβει και πάλι όμως σου το λεω με κάθε επιφύλαξη...Ίσως να υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι φτιαγμένοι για αγάπες...ούτε καν να τις δεχτούν δε μπορούν...Ψέματα.Θα κάνουν πως δέχονται την αγάπη σου αλλά με τους όρους τους!(εμ βέβαια..με το ζόρι παντρειά δε γίνεται!)Πριν γυρίσεις και με κοιτάξεις λιγωμένη θέλοντας να δεχτείς την προσφορά (μη χέσω) για να μη χάσεις αυτή τη φοβερή ευκαιρία στην τιμή των 99,99 ευρώ που θα την πληρώσεις μεσω πιστωτικής,θα πιαστείς κορόιδο και τελικά θα την πληρώσεις όχι σε 12 άτοκες αλλά σε 36 υπερτοκισμένες να σου θυμίσω πως η αγάπη δεν έχει όρους,δεν έχει εμπόδια,δε λογαριάζει τίποτα πως να στο πω βρε παιδάκι μου;Η αγάπη δε λογαριάζει ούτε εμφάνιση,ουτε συμπεριφορά,ουτε ατέλειες ούτε τη βλακεία ολου του κόσμου που μπορεί να έχει συμπιεστεί στον εγκέφαλο του άλλου. Δε λογαριάζει τίποτα και κανέναν....ούτε παντρεμένους ούτε καλόγριες ούτε κανέναν....Γι'αυτό αμα αγαπήσεις την πάτησες...Η αγάπη είναι κατι το απερίγραπτο, κατι το μοναδικό...Μπορεί να δικαιολογήσει τα πιο μεγάλα λάθη...ακόμα και αν έγιναν επίτηδες. Αν φωλιάσει μια φορά στην καρδούλα σου ΔΕΝ φεύγει ακόμα και αν η καρδιά σου ραγίσει και γίνει κομματάκια...(την τύχη μου τώρα βρήκε να παίξει η μελωδία μου;;;Άι στο καλόόό...Οχι,ΟΧΙ,Ο-ΧΙ δεν θα ενδώσω πατάω να παει στο επόμενο γιατί θέλω να γράψω για την αξιοπρέπεια-ουφ τέλειωσε ευτυχώς κρατάει μονο 1:29 αυτό το γλυκό μαρτύριο...ναι οκ άργησα να πω ΟΧΙ αλλά τώρα παίζει το I don't wanna be in love και ξαναπαίρνω τα πάνω μου!!!!!Feeling good now...!

Έκανα ενα μικρό διαλειμματάκι (οχι πάντως για να ενδώσω στη μελωδία, μετα που θα παίζει το TNT μπορείς να με φοβηθείς) και επιστρέφω τώρα που παίζει το Beggin'....Σύμπτωση; Ίσως...Συνεχίζω από τα προηγούμενα....Η αγάπη δε λογαριάζει τίποτα λεμε...Ό,τι και να γίνει εσυ θα τη νιώθεις....Πρέπει όμως να επισημάνω δυο πραγματάκια εδω:

1) Το οτι νιώθεις εσυ αγάπη δε σημαίνει πως πρέπει να νιώθει και ο άλλος...κοινώς πολύ πιθανόν να είναι μονόπλευρη -γιατί αν δεν ηταν όλος ο κόσμος θα ηταν γεμάτος ζευγαράκια, καρδούλες, χαμόγελα της crest και άγιος ο Θεος. Προσοχή: Αυτό ισχύει και για τον έρωτα αλλά ΜΗΝ τον συγχέεις με την αγάπη γιατί είναι δυο πράγματα που μπορεί να μοιάζουν επειδή σε κάνουν να μην ξέρεις που βρίσκεσαι,τι κάνεις και από που σου ήρθε αλλά διαφέρουν ΠΟΛΥ σε βάθος συναισθημάτων,χρόνου και ένταση. Ναι καλά θυμάσαι,22 είμαι (σε λίγες μερες θα γίνω 23 ουαααααααα ζε σέλω) αλλά πιστεύω πως ΞΕΡΩ τι είναι αγάπη....Πες το τύχη,πες το ατυχία εγω όμως ξέρω....

2) Όσο κι αν αγαπάς κάποιον πρέπει να κρατάς εστω και μια γωνίτσα του μυαλού σου και της καρδιάς σου ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ. Πρέπει να έχεις το backup σου ακόμα και σε δισκέτα (ωραίες εποχές) γιατί αυτό είναι που θα σε σώσει τελικά ΑΝ χρειαστεί...Πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου για να κρατήσεις αυτό το backup...Μεσα εκεί φύλαξε λίγη ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ...Αφού η αγάπη σε κάνει ράκος με 1002 τρόπους κι εσυ αντέξεις κάποια στιγμή πρέπει να θυμηθείς πως έχεις αξιοπρέπεια...

Κόλλησες στο 2 ε;;; Καλά έκανες γιατί θα σου το εμβαθύνω λιγάκι...Οσο λοιπόν κι αν είσαι ready to play the game,ready to lose it all που λεει και το λαλα που ακούω τώρα (κάθε πράγμα στον καιρό του...) πρέπει να κρατήσεις μια σταλίτσα αξιοπρέπειας...Όταν τελικά παίξεις το παιχνίδι και τα χάσεις ολα -εκτος από την αγάπη που νιώθεις ΑΚΟΜΑ μαζόχα- με τη λίγη αξιοπρέπεια που έχεις θα κάνεις boot, θα σταθείς στα πόδια σου....Θα μου πεις τώρα εσυ δικαίως “Πως θα ξέρω ποτε πρέπει να τη χρησιμοποιήσω;”. Η αλήθεια είναι πως αυτό το ανακαλύπτει ο καθένας μονος του ανάλογα με τις αντοχές του....Εγω πλεον δεν είμαι και πολύ της υπομονής, σ'αγαπάω, σ'εκτιμάω,θα συνεχίσω να σ'αγαπάω αλλά θα πάρω τα κουβαδάκια μου να παω σε άλλη παραλία...Αν μου φερθείς άσχημα πρέπει να προσπαθήσεις πολύ για να ξαναγυρίσω κι ας σ'αγαπάω...Άλλες αντέχουν πιο πολύ απο μενα -μέχρι πρότινος άντεχα κι εγω πολύ- αντέχουν τον εξευτελισμό,την κοροιδία....γίνονται χαλάκι για να τις πατήσει ο εκλεκτός της καρδιάς τους...Δε θα σου πω λοιπόν πάτε να φύγεις αλλά μερικά σημάδια για να αρχίσεις να το σκέφτεσαι...Εξάλλου αν είναι μονόπλευρη η αγάπη σου,πίστεψε με,δε θα έχει διαφορά για εκείνον το αν θα φύγεις....(ναι κι εγω θα ήθελα να γράψω εδω “ή μήπως θα έχει;” αλλά δε γνωρίζω σίγουρα και δε μπορώ να σε πάρω στο λαιμό μου) Λοιπόν, σκεφτόμαστε να αποχωρήσουμε από το παιχνίδι όταν:

1) Από την αρχή βλέπουμε πως ο άλλος δεν μας βλέπει σοβαρά,δεν τον ενδιαφέρουμε σαν άνθρωποι αλλά σαν...κρεβάτι. Ναι, αυτό απ' την αρχή φαίνεται....Ο άνθρωπος αυτός δε θέλει τίποτα από σένα,ούτε καν τη φιλία σου....οπότε πάρε τα κομματάκια σου και φύγε....έχεις κι ένα backup ξέρεις...

2) Όταν ο άλλος δε σε σέβεται,σου συμπεριφέρεται άσχημα και κοιτάζει το προσωπικό του συμφέρον ακόμα και στο κρεβάτι...

3) Όταν είναι τοσο εγωιστής που να τον νοιάζει μόνο η δική του ευτυχία και κάνει οτιδήποτε για να μην ευτυχίσεις εσύ είτε κοντά του είτε μακριά του.

4) Όταν σε κοροιδεύει πίσω από την πλάτη σου και μπροστά σου είναι άγιος...φυσικά δεν παραδέχεται τίποτα...

5) Όταν σε μειώνει στα μάτια των άλλων....αφού φαίνεται οτι δε θέλει βρε παιδάκι μου τι επιμένεις κι εσυ;;;;

6)Όταν μονο εσυ επιδιώκεις να έχεις επικοινωνία μαζί του..

Τέλοσπάντων το έπιασες το νόημα πιστεύω....Αν δεν έχεις αξιοπρέπεια τοτε κι ο άλλος δε θα σε σέβεται...Όταν βλέπεις κατι από τα παραπάνω καλό είναι να φύγεις....αν οχι αμέσως,όταν νιώσεις έτοιμη...Ξέρω πως θα είναι δύσκολο να προχωρήσεις και να εξαφανιστείς αλλά είναι το καλύτερο που έχεις να κάνεις....Ξέρω πως λόγω της αγάπης σου δε δίνεις σημασία σε αυτά που σου λέω αλλά τουλάχιστον προχώρησε τη ζωή σου,ομόρφυνε την με κάποιον που σου αξίζει,κάποιον που να σε αγαπάει και που θα αγαπήσεις κι εσύ....Δεν είναι ανάγκη να μισήσεις τον άλλο για ό,τι σου έχει κάνει....όποιος αγαπάει δεν μισεί έτσι εύκολα.....Εξάλλου κι οι δυο ξέρουμε πως πάντα θα τον αγαπάς...Μπορείς να τον κρατήσεις στο μυαλό σου και στην καρδιά σου σαν εκείνον που σε έμαθε να αγαπάς αληθινά....μέχρι βέβαια να κοιτάξεις πάλι τα γραπτά και τις εικόνες που σε πληγώνουν...αλλά οταν το κάνεις αυτό μετα ξαναέλα μια βόλτα να σε ταρακουνήσω και προχώρα μπροστά..... :)

ΥΓ: Θα ήθελα να ζητήσω μια συγγνώμη που σας ταλαιπώρησα με τη...φλυαρία μου αλλά είχα έμπνευση!!!

ΥΓ2: Θα ήθελα επίσης να αναφέρω 2 φράσεις που ταιριάζουν με το θέμα...:

1)Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς......(αυτό το “αράπη” δε μ'αρέσει αλλά τι να κάνω αφού ετσι λέει;)

2)Αν αγαπάς κάποιον άστον να φύγει. Αν γυρίσει, ήταν δικός σου.......Αυτό ισχύει ΜΟΝΟ για έρωτες,από εκείνους που δημιουργούνται με 2 άτομα και τα αισθήματα είναι αμοιβαία.

Δεν ισχύει στην κάθε σχέση ή “σχέση” γιατί πολύ απλά ο άλλος μπορεί να γυρίσει επειδή είσαι η τελευταία του επιλογή....Γι'αυτό και συνήθως θα αργήσει να κάνει το comeback....Αυτονόητο,αλλά πολλές δεν το καταλαβαίνουν και νομίζουν πως η αγαπούλα τους επέστρεψε γιατί είχε τύψεις ή γιατί τις θυμήθηκε ξαφνικά....

ΥΓ3: Οποιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική. Το παρών κείμενο έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα και μόνο.... Όχι,φιλόσοφος δεν είμαι αλλά σίγουρα κάτι ξέρω παραπάνω για να τα λέω όλα αυτά....Trust me...

ΥΓ4: Δεν περιμένω σχόλια γιατί μετά από όλα αυτά είσαι ψόφιος αναγνώστη μου (κλεμμένο απ'τον Τυφώνα) αλλά αν κάποιος πιστεύει πως τον εκφράζουν αυτά που λέω,αν του φάνηκαν χρήσιμα ή αν είναι αντίθετος ας αφήσει σχόλιο -σε περίπτωση αντίθετης άποψης απλά απαιτώ τεκμηριωμένη άπάντηση και οχι παπυρολογίες....Ευχαριστώ :)

ΥΓ5: Αίολε είμαι ακόμα και μετά από αυτά κόρη σου;;;;Δε σε δοκιμάζω απλά μ'αυτά που γράφω μπορεί να έχεις χάσει πάσα ιδέα....

Παιχνίδι: Διακοπές

Αποδοχή πρόσκλησης από την Έλλη

Βουνό ή Θάλασσα;        Θάλασσα δαγκωτό!


Άμμος ή χαλίκι;      Άμμος!!Ποτε δε μ'άρεσε το χαλίκι!


Μακροβούτια ή κολύμπι;       Χμμμ και τα δυο...


Μπαράκι ή Club;       Κι εγω μπαράκι....


Καφές ή ποτό;       Αναλόγως την περίσταση!(αντιγραφή,επικόλληση από την Έλλη )


Ομπρέλα ή δέντρο;       Η ομπρέλα δεν είναι γεμάτη έντομα...αλλά το δέντρο είναι πιο...φυσικό...Και τα δυο!!


Αμάξι ή μηχανάκι;      Αμάξι βέβαια! Που αλλού θα μπουν τα πράγματα;;;;(αντιγραφή κι αυτό αλλά χωρίς "χιχι" γιατί εγω δεν αστειεύομαι!!)

Και τέλος, Επιστροφή ή όχι;      Καμιά φορά η επιστροφή είναι επιθυμητή...συνήθως όμως ΟΧΙ.


Σειρα για τους: JenCaT,Μίνα (εμ τι περιμένατε μετα τη Jen?),Ανιτάκι,Άνθρωπος,Αργύρης