Evelyn 的个人资料Evelyn's world!!!照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
|
Η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ...Τι είναι η αγάπη για να τελειώσει; Κοκα κόλα;
Όταν αγαπάς, αγαπάς, τέρμα. Όχι μόνο κάποιον σύντροφο, αλλά και φίλο ή συγγενή.. "Χώρισα" "Τσακωθήκαμε" "Με πλήγωσε"...και; Όταν αγαπάς αληθινά τίποτα δε σου σταματάει την αγάπη σου, ίσως οι συνθηκες της ζωής ή ο εγωισμός αλλά και πάλι αγαπάς.. Όταν έχεις μάθει να κρατάς μόνο τα καλά συναισθήματα και τις καλές αναμνήσεις τότε ξέρεις να αγαπάς... Κάποια στιγμή συγχωρείς κιόλας..δύσκολα αλλά ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα! ![]() Χέστηδες, γιαπωνέζικες κότες και άλλες σκέψεις.... Υπάρχουν πολλά είδη ανδρών...πολλά. Όσα και τον γυναικών, μόνο που η βασική τους διαφορά είναι στα ποσοστά συναισθημάτων και (παρα)λογικής που συνήθως είναι εκ διαμέτρου αντίθετα ανάμεσα στα δυο φύλα..Η ζυγαριά των ανδρών βαραίνει στη λογική, των γυναικών στο συναίσθημα και γι'αυτό το λόγο δύσκολα θα συναντήσετε γυναίκα που να μην έχει αισθήματα..ακόμα και η πιο μεγάλη bitch έχει μέσα της συναισθήματα που την έκαναν έτσι, το θέμα μου όμως δεν είναι οι γυναίκες αλλά οι άντρες...Αυτοίίίίί αυτοί που μας ρουφάνε το αίμα και μας ταλαιπωρούν εμας τα ταλαίπωρα θηλυκά που μάθαμε να λειτουργούμε με το συναίσθημα...Ξεκινάμε τις σχέσεις μας αφελείς, ανίδεες, ζώντας στο ροζ συννεφάκι μας μέχρι που μια μέρα (το σενάριο είναι ίδιο για όλους) ο εκάστοτε αναίσθητος μαντράχαλος μας ρίχνει από το σύννεφο που μας ανέβασε χωρίς να νοιάζεται αν θα συννεφοτσακιστούμε πέφτοντας και μετά την πτώση δυο είναι οι επιλογές: Α) Θα εξαφανιστεί δια παντός από τη ζωή μας σαν να μην υπήρξε ποτέ (ή αν εμφανιστεί πάλι θα φερθεί σαν να μην υπήρξε ποτέ) και Β) Θα εξαφανιστεί για ενα διάστημα μέχρι να αναρρώσουμε (είναι κι ευγενικός τρομάρα του!), να φτιάξουμε τη ζωή μας και μετά τσούπ! να έρθει πάλι να μας θυμήσει εκείίίνο το σύννεφο μια φορά κι εναν καιρό κι εμείς θα πέσουμε στο δίλημμα "Βρε μήπως να παω μια βόλτα στο ροζ συννεφάκι έτσι για λίγο;Μπορεί να του έχει βάλει πιο αναπαυτικά μαξιλάρια..!" και θα μπούμε στη διαδικασία να κάνουμε τη ζωή μας μπουρ..λώτο... Στη συγκεκριμένη επιλογή θα ήθελα να επισημάνω πως συνήθως ο άνθρωπος που μας έχει μαζέψει από τα συντρίμμια μας και μας έχει κολλήσει με logo είναι ό,τι καλύτερο έχουμε συναντήσει...ο πρίγκηπας, ο τέλειος, ο μοναδικός που μας έκανε μέχρι και να ξεχάσουμε εντελώς την ύπαρξη του ακατανόμαστου...έλα όμως που αυτός ο ακατανόμαστος έχει τη δύναμη να σε κάνει να θυμηθείς είτε ο ίδιος, ή έστω να σε βάλει στη διαδικασία να θυμηθείς με εναν εντελώς μα εντελώς άσχετο τρόπο...Ένα μήνυμα μια αναπάντητη ή ενα mail εντελώς άσχετο (φαινομενικά) μπορεί να σε κάνει να ξετρυπώσεις από το νεκροταφείο του μυαλού σου ένα-ένα τα φαντάσματα που έθαψες εσυ η ίδια βρίζοντας και σιχτηρίζοντας...και μετά να μπείς στη διαδικασία να ψάχνεις την καρδιά σου για το τι θα κάνεις...Αν θα αφήσεις τις σκέψεις να σε αποσυντονίσουν ή να μείνεις στον πρίγκηπά σου...Η καθεμία μας κάνει αυτό που θεωρει η ίδια σωστό.είτε ρισκάρει είτε οχι..Βάλτε ενα κρατούμενο εδώ για μετά... Θα μου πείτε με το δίκιο σας πως τόση ώρα διαβάζετε αλλά δεν έχετε δεί ακόμα τους χέστηδες ή τις κότες αλλά κι εγω εχω καιρό να γράψω και μου έρχονται τόσες σκέψεις που πρέπει να τις χωρέσω όλες εδω, σε αυτήν την καταχώρηση...Δικές μου σκέψεις και αναμνήσεις αλλά και σκέψεις φίλων που ακούω κατα καιρούς...Θέλω πολύ να αδειάσω το μυαλό μου εδω μέσα (όσο έχω τέλοσπάντων...) γιατί έχω μαζέψει πολλά και βούλωθα...(τουμποφλό καλή μου..τουμποφλό λέγεται αυτό που κάνεις τώρα)..Αλήθεια ξέρετε πόσες ψυχές πονάνε εκεί έξω;;; Τελευταία ακούω πολλές ιστορίες..πολλές. Και εχω φρικάρει με τον πόνο και τη μοναξιά που υπάρχει εκεί έξω..έχω φρικάρει τόσο που έχω κολλήσει ακόμα περισσότερο σα στρείδι πάνω στον άντρα πάνω που είχα αρχίσει να χαλαρώνω...Τελευταία άκουσα για σχέσεις που δεν τραβάνε άλλο, για ασυμφωνίες χαρακτήρων, για συμφωνίες χαρακτήρων και νάζια, για συννεφοτσακίσματα,για ξαφνικές εξαφανίσεις, για ξαφνικές αλλαγές... ό,τι πάρεις μανταμίτσα 1 ευρώ απ'όλα έχει ο μπαξές... Αυτό που άκουσα να φοριέται πολύ όμως τελευταία είναι η κατηγορία των χέστηδων..Δεν ξέρω πως αλλιώς να τους πώ..Κότες; Κότες... Και απ'ό,τι κατάλαβα είναι το χειρότερο είδος..το χειρότερο όμως!!! Και θα σας εξηγήσω τώρα το γιατί... Χέστη αποκαλούμε κάποιον όταν φοβάται να κάνει κάτι..Εντάξει να φοβάται ενας φυσιολογικός άνθρωπος να κάνει bungee jumping (εγω θέλω, έχω ξαναπεί πως δεν είμαι φυσιολογική, δε βρίσκω παρτενέρ όμως.. Ένας άνθρωπος που τη μια κάνει ενα βήμα μπρός και την άλλη ένα πίσω είναι ηλίθιος...τι γίνεται όμως αν όταν κάνει αυτά τα βήματα παίρνει και μια ψυχή στο λαιμό του;;; Θυμάάάστε ενα κρατούμενο από πρίν;;; Εκείνον τον "έτσι θέλω" νταή που ξάφνου επιστρέφει από τας εξοχάς για να μας κάνει μπουρ..νούζι; Αααα περιπλέκονται τα πράγματα ε;; Και "έτσι-θέλω" το ξαναζεσταμένο φαγητό ΚΑΙ να μην ξέρει τι θέλει!!! Τη μια έτσι την άλλη κοτέτσι!!! (ναααα και οι κότες που λέγαμε πρίν!!Είδατε που έχω εναν Α ειρμό σκέψης τελικά;) Τι κάνεις κοπελιά τότε;;; Ήρθε ο άλλος μπάστακας σε αναστάτωσε, σε έβγαλε από την ομορφότατη ρουτίνα σου και τα όνειρα σου και όταν εσύ αποφασίζεις να ενδώσεις αυτός κωλώνει;;;; Για μένα λοιπόν αυτός ο άνθρωπος είναι ανασφαλής και ανώριμος....Και ηλίθιος. Και το χειρότερο είδος...Γιατί αυτός ο τυπάς δεν είναι σαν τους άλλους που εχουν καταντήσει σίριαλ με επαναλήψεις που έχεις μάθει απέξω το σενάριο..είναι ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ!!! Για την ακρίβεια ούτε αυτός ο κακομοίρης ξέρει τι θέλει από τη ζωή του!! Μια σε θέλει, μια δε σε θέλει, μια εξαφανίζεται την άλλη γίνεται βδέλλα και όλα αυτά από τη στιγμή που σκέφτεσαι να ενδώσεις! Πριν ήταν χαλαρός, πιο φλού...γούσταρε την πολιορκία! Μετά όμωωωως..μετά χάθηκε, μπερδεύτηκε..κατάπιε τη γλώσσα του! Γιατί θα μου πεί κάποιος;;; Γιατί το κάνουν αυτό;; Αφού δεν ξέρουν τι θα μας κάνουν όταν τους αφήσουμε να μας πιάσουν γιατί μπαίνουν στη διαδικασία;; Θα μου πείς απάντησα πρίν στον εαυτό μου...γουστάρουν πολιορκία!!! Κι εγω θα ρωτήσω όμως...ΠΟΥ ΠΑΣ ΡΕ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟ ΚΑΙ ΘΕΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ;;; ΠΟΥ ΠΑΣ;;; Γιατί να μου καταστρέψεις εμένα εσύ τη ζωή αφού δεν θες το κάστρο;; Γιατί να διανοηθείς καν να μπείς στο τριπάκι να επιστρέψεις;; Γιατί εμείς οι γυναίκες να πληρώνουμε την ανωριμότητα του κάθε βλάκα; Γιατί να μην ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ο άλλος πριν ξεκινήσει την πολιορκία του;; "Που πάω;" "Τι θα κάνω εκεί;" "Θα κάτσω μέρες;" "Να πάρω χειμωνιάτικα;" "Όταν ξαναφύγω θα πληγωθεί;" Ξέρουν οτι θα πληγωθείς κοπελιά..δεν ξέρω τι σκατά έχουν στο μυαλό τους όταν ξεκινάνε αλλά ξέρουν πως θα σε πληγώσουν!! Όσο και να σε αγαπάνε (γιατί σε αγαπάνε...δε θα σου τεκμηριώσω το πώς το ξέρω αλλά το ξέρω..) θα σε πληγώσουν..Ίσως κάποτε να είχαν πληγωθεί..ίσως να έχουν σαδομαζοχιστικές διαθέσεις..το αποτέλεσμα είναι το ίδιο...Θα έρθουν να σε κατακτήσουν και μετά θα πηγαίνουν μπρος-πίσω...Αρρώστεια είναι αυτή..και δε χτυπάει συγκεκριμένες ηλικίες! (ούτε ζώδια για να μη με ρωτήσει κανείς, αν και ξέρετε τι θα σας απαντήσω αν με ρωτήσετε για ενα συγκεκριμένο ζώδιο-μακριά από μας) Αυτοί οι χέστηδες λοιπόν..γιατί δεν κάθονται στα αυγά τους; Γιατί πληγώνουν τους ανθρώπους που αγαπούν; Γιατί ξαφνικά φεύγουν και χάνονται; Γιατί μας αφήνουν με μισοδιαλυμένη ζωή και μας κάνουν να γκρεμοτσακιζόμαστε (ξέχνα τα σύννεφα) πολύ πιο άσχημα από κάθε άλλη περίπτωση; Γιατί να μας δίνουν μια ελπίδα και μετά να την παίρνουν πίσω; Πόσο καιρό θα το συνεχίσουν αυτό;;;; Και εν τέλει...πόσο ταλαιπωρημένες να είναι αυτές οι ψυχές; Με καθαρό μυαλό θα σου πω πως είναι πιο ταλαιπωρημένες από μας..γιατί έχουν μάθει τη λογική και όχι το συναίσθημα..έχουν μάθει τη λογική "Κατακτώ-Φεύγω".."Είναι προγραμματισμένοι έτσι;;" θα με ρωτήσεις..δεν ξέρω καλή μου δεν έχω κάνει Λεωνίδας Λάλος...Ακόμα κι αυτός την πάτησε..έμαθε σαν γυναίκα τι εστί συναίσθημα.... Μήπως τελικά η μόνη λύση για να μάθουν οι άντρες να λειτουργούν με παραπάνω συναίσθημα είναι να γίνονται για λίγο καιρό Λόλες και να ερωτεύονται..και μετά πάλι άντρες;;; Και αν αυτό δε γίνεται..πώς θα μπορέσεις να κάνεις εναν άντρα να μάθει να ΔΕΙΧΝΕΙ τα συναισθήματα του; Να μάθει αφότου σε κατακτήσει να σου δείχνει πως σε αγαπά; Έστω να μάθει να δείχνει πως σε μισεί! Να μην παιδεύεσαι! Δε μπορώ να απαντήσω...καμία απάντηση δε γνωρίζω.. Πολύ θα ήθελα να καταλάβω γιατί δεν δείχνουν τι νιώθουν...Δεν είναι κακό να πείς "σ'αγαπώ", με όποια έννοια κι αν το εννοείς...παραμένει η πιο όμορφη φράση.. Δεν είναι κακό να πείς "Δεν ξέρω τι μου γίνεται"..όλοι άνθρωποι είμαστε! (μήπως εγω ξέρω τι μου γίνεται νομίζεις που έχω γράψει ένα κατεβατό ΝΑ;) Δεν είναι κακό να πείς "Φεύγω γιατί...", πάντα να λες γιατί... Δε θυμάμαι ποιός μου το είχε πεί αυτό..ήμουν μικρή πάντως και αυτό το τήρησα από τοτε που το έμαθα "ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ" μου είπαν κι εγω το κράτησα στο πρόχειρο του μυαλού μου...Δεν ήμουν ποτέ άντρας αλλά εχω κι εγω μυαλό και καρδιά..ίσως αν λάβω υπόψιν όλες τις παραμέτρους να καταλάβω πως νιώθει αυτός ο άλλος...και πάλι όμως ίσως..Γιατί αυτός ο άλλος που θέλω να μπω στη θέση του δε μου δίνει στοιχεία..Με βάζει στη διαδικασία να βάλω τη φαντασία και τη λογική μου και να υποθέσω...Για πόσο όμως να υποθέσω; Για πόσο να αφήνω τη ζωή μου ξεκρέμαστη; Για πόσο να παίζω τη γάτα με το ποντίκι και αντιστρόφως; Γιατί απλά να μην ανοίξει το στόμα και την καρδιά του αυτός ο άνθρωπος να πάρουν όλα το δρόμο τους; Η διαφήμιση έλεγε "Καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς" αλλά σε μια τέτοια περίπτωση καλύτερα ΝΑ ΜΙΛΑΣ εξ'αρχής...Πες τι νιώθεις..τι σε μπερδεύει που κωλώνεις...αν θες μαστίγιο ή οχι...ΜΙΛΑ όμως. Γιατί σπας νεύρα από κάποια στιγμή και μετά...Σπας τα νεύρα εκείνης κι εκείνης κι εκείνης...κι εκείνης που ουδεμία σχέση έχει αλλά κάθεται και τα γράφει από τα νεύρα της! Περιληπτικά: (ΘΕΕ ΜΟΥ ΠΟΣΑ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ;;;;) Άντρας γνωρίζει γυναίκα. Μετακομίζουν σε ροζ σύννεφο. Μια μέρα ο άντρας σπρώχνει τη γυναίκα. Έρχεται ενας ιππότης και μαζέυει τα κομμάτια της γυναίκας. Η γυναίκα ξεχνάει τα παλιά και είναι ευτυχισμένη. Ο προηγούμενος κύριος επιστρέφει δρυμίτερος, άγνωστο το γιατί και το μετά από πόσο καιρό. Κάνει τη ζωή της γυναίκας μπουρ....ε αμα πιά μπουρδέλο θέλω να πώ! Η γυναίκα αποφασίζει να ενδώσει αφήνοντας τη ζωή της μπουρδέλο. Ο κύριος όμως κωλώνει.........και κωλώνει.........και κωλώνει......όταν λαμβάνει αποδοχή. Μετά από αυτό ο καθένας συνεχίζει όπως του τα φέρει η ζωή...αλλά σκεφτείτε λίγο όσοι είστε κύριοι πόσο πιο εύκολα ολα θα πάρουν το δρόμο τους όταν ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΑΣ ή έστω ΓΙΑ ΑΡΧΗ μάθετε να ΓΡΑΦΕΤΕ. Ομολογώ πως έζησα κι εγώ κάπου κάποτε αυτή την ιστορία...έμεινα με τον πρίγκηπά μου όμως και είμαι ευτυχισμένη..δεν ήμουν της υπομονής ωστέ να κάτσω να ψυχολογήσω τα θέλω του άλλου,είχα ήδη εναν άνθρωπο δικό μου, που να ξέρει να μιλάει και να γράφει κι έκατσα στη σιγουριά μου,αλλά δεν ανέχομαι να παιδεύονται κι άλλες ψυχές από την ίδια περίπτωση...Η απόφαση δεν είναι εύκολη και το ξέρω πάρα πολύ καλά, γιατί πάντα μένεις να αναρωτιέσαι αν ο μίστερ έχει βάλει αναπαυτικά μαξιλάρια στο ροζ συννεφάκι σου (που σου φαίνεται ροζ αλλά δεν ξέρεις αν θα είναι ροζ όταν πλησιάσεις)...Κι εσύ τρελαίνεσαι και θες να του φωνάξεις "Άνοιξε να δω τι χαρτιά έχεις επιτέλους!!!Μη με αφήνεις ξεκρέμαστη!" αλλά φοβάσαι μην κάνει την κότα πάλι, ένα βήμα πίσω και κρυφτεί..Και τότε μένεις στη μιζέρια...Εγω εχω καλό πρίγκηπα..με έκανε να τα διαγράψω όλα δίνοντας αγάπη και ειλικρίνεια, δε μιζέριασα...Γιατί όμως μερικές ψυχές να μιζεριάσουν; Γιατί να μείνουν στο γκρί; Όλο γιατί ρωτάω κι εγώ...τι να ρωτήσω; Αν όμως είσαι ενας από "κείνους"..μίλα..άνοιξε τα χαρτιά σου...ζήτα αυτό που θες..φέρσου ΩΡΙΜΑ. Γιατί το να ξέρεις να ζητάς αυτό που θες λέγεται ωριμότητα...το να μην το ζητάς είναι χάσιμο χρόνου... Κουράστηκα κι εγω αναγνώστη...κουράστηκες κι εσυ...Τι άλλο να πώ; Μόνο ελπίζω...ελπίζω οι ιστορίες που θα ακούσω από δω και πέρα να είναι καλύτερες..πιο όμορφες..πιο ώριμες...Να σου πω και κατι τελευταίο και μετά να τεντωθώ...Όταν ανοίγεις τα χαρτιά σου, βοηθάς τον άλλο να προχωρήσει και αν τελικά φύγει, τον βοηθάς να σε αγαπήσει για την ειλικρίνειά σου..τον βοηθάς να κρατήσει τις καλές αναμνήσεις μέσα του... Και, πίστεψέ με, είναι πολύ πιο όμορφο να σε θυμάται κάποιος επειδή σε αγαπάει και του φέρθηκες καλά από το να σε θυμάται επειδή σε μισεί.. That's all folks...Καληνύχτες....και καλά μυαλά...Όποιος έχει σχόλιο ας ρίξει τον οβολό του περικαλω, δεχόμαστε και πιστωτικές...Κάθε γνώμη δεκτή, δημοκρατία έχουμε...αρκεί όλες οι γνώμες να λέγονται όμορφα |
|
|