Evelyn's profileEvelyn's world!!!PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
10 years ago..part II Τρίτη και 13 Απριλίου του '99...μια μέρα αφότου είχα δώσει το πρώτο μου φιλί...ξύπνησα νωρίς γιατί το προηγούμενο βράδυ είχαμε κανονίσει με τη μαμά μου και εναν μακρινό μας συγγενή να πάμε στη δουλειά του έτσι για βόλτα...είχε και υπολογιστή εκεί..ευκαιρία ήταν να ψάξω για στίχους! Το φορητό μου με ξύπνησε με τον αγαπημένο μου σταθμό ο οποίος εκείνη τη στιγμή έπαιζε το "You don't fool me" των Queen και για κάποιον άγνωστο λόγο σκέφτηκα τον χτεσινό νεαρό και θύμωσα...ακόμα θυμάμαι πως με το άκουσμα του τραγουδιού κούνησα το κεφάλι μου σα να του απευθύνομαι με τη φαντασία μου χωρίς λόγο!!!"You don't fool me αγάπη μου" σκέφτηκα..ουρανοκατέβατη σκέψη την οποία πάντα θα θυμάμαι γιατί θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω προφητική...την επανέλαβα πολλές φορές μετά από εκείνη τη μέρα.. Σηκώνομαι λοιπόν και ξεκινάμε να πάμε στη δουλειά που σας έλεγα...Φτάνουμε εκει, στρώνομαι εγώ στον υπολογιστή -από μικρή είχα καλή σχέση με τους υπολογιστές, όχι μονο με τα παιχνίδια..γενικά!- και η μαμά μου αποφασίζει να πεί στην φίλη της να περάσει μια βόλτα κι εκείνη από εκεί μιας και έμενε κοντά... Έρχεται και η φίλη της και όπως κάθονται να τα πούν σκέφτεται να πεί στο γιό της να περάσει μια βόλτα να με βοηθήσει με τον υπολογιστή...Να σας πω την αλήθεια ξενέρωσα γιατί δεν ήθελα βοήθεια..Τον γιό λοιπόν εγω δεν τον θυμόμουν..ήξερα πως είναι μεγαλύτερος και είχα μείνει ενα βράδυ σπίτι τους όταν ήμουν μικρούλα αλλά και πάλι δεν τον θυμόμουν..Ε να μη σας τα πολυλογώ σκάει μύτη κι ο γιός....Ομορφούλης ο γιός! (μελαχροινός ΚΑΙ αυτός Χριστιάννα...αμα σου λέω μια ζωή σε μελαχροινούς πέφτω...στην επόμενη ζωή μου θα λέω πως μου αρέσουν οι μελαχροινοί μπας και μου κάτσει και κανένας ξανθούλης..lol) Και μεγάλος ο γιός! Όχι σαν τον χτεσινό μεγάλο την ενάμιση χρόνο παραπάνω ωριμότητα...παραπάνω!!! Ήμουν 13,5 και είχαμε 8 χρόνια διαφορά...υπολογίστε μόνοι σας καλοί μαυ άνθρωποι..ντρέπομαι και μόνο στη σκέψη!! Το Εβελυνάκι όμως είχε πάρει αέρα από την προηγούμενη μέρα και είχε ξεχάσει να βάλει ταμπέλα "κλειστό" στην καρδιά-καφενείο του...χωρίς να το πάρει χαμπάρι..ερωτεύτηκε!!! Ο χτεσινός έρως ήταν από σπόντα..ο σημερινός όμως μου ήρθε κατακέφαλα!Δεν υπήρχε και καρέκλα διαθέσιμη αφότου ήρθε και στρώθηκα στο πόδι του κι εγώ... (δε μπορώ να δω τώρα το χαμογελάκι που κοκκινίζει και ντρέπεται στα χαμογελάκια πάνω δεξιά αλλά εγω ντρέπομαιιιι!!) Τα σαγόνια των μανάδων μας πρέπει να έπεσαν στο πάτωμα μόλις μας είδαν αλλά εγω το διασκέδαζα!!! (απαπαπα είχα τον έξω από'δω μέσα μου..δεν εξηγείται αλλιώς!) Η αμηχανία του παιδιού είχε βαρέσει κόκκινο, στάνταρ πρέπει να υπήρχε και συννεφάκι πάνω από το κεφάλι του "Τι κάνει το πιτσιρίκι;;" αλλά εγω δεν το έβλεπα!! Μιλάμε για αναισθησία!! Προσπάθησε λοιπόν να μου χωρέσει 2 τραγούδια σε μια δισκέτα (αδιανόητο αλλά εγω δεν το ήξερα μιας και τα πήγαινα καλά με τους υπολογιστές αλλά δεν είχα δικό μου ωστέ να ξέρω το μέγεθος ενός τραγουδιού και μιας δισκέτας!!) και μετά έφυγε...Δε θυμάμαι αν ήμουν εγω που έστειλα μήνυμα για να κρατησω επαφή ή εκείνος αλλά κρατήσαμε επαφή μέσω μηνυμάτων..Δώστου εγω μηνύματα που του έγραφα "my loneliness is killing me" κλπ κλπ από το άσμα που λέγαμε χτές της Britney...απαντούσε κι εκείνος από ευγένεια χαιρόμουν εγώ!Θυμάμαι ενα βράδυ μου ήρθε ενα μήνυμα πως "είναι χλωμό να γίνει κάτι μεταξύ μας στο ορατό μέλλον" παίζει και να του απάντησα "στο αόρατο ίσως;;"...έρως λέμε!!! Μια φορά είχε πάρει να δει τι κάνω (δήθεν να πεί περαστικά στη μαμά μου αλλά δε μασάω εγώ...) εκεί να δείτε χαρές και πανηγύρια!! Μετά από λίγο καιρό θα έφευγε για Αγγλία..μια φορά βρεθήκαμε μόνοι για λίγο σπίτι του (είχαμε πάει επίσκεψη με τη μαμά..) ..εκεί να δείτε ηλεκτρισμός και πεταλούδες (αγάπη μου μη τα διαβάζεις εσυ αυτά..είναι παλιάάάά)...έκατσα και πάνω στο σπασμένο του πόδι..(δε του το έσπασα εγω ΚΑΙ ήμουν 50κάτι κιλά..) και από εκείνη τη μέρα έχω να θυμάμαι και να θαυμάζω την αυτοσυγκράτηση του...Δεν έγινε τίποτα μεταξύ μας, όσο κι αν προσπάθησα να του εξηγήσω πως ο έρωτας χρόνια δεν κοιτά (θα τον πήγαιναν φυλακή τον άνθρωπο!!!) κι εκείνος έφυγε και δεν ξαναγύρισε από την Αγγλία.... (ελπίζω γι'αυτό να μην έφταιξα εγω! lol)..Θέλησα να κρατήσω επαφή μαζί του γιατί τον ένιωθα πολύ οικείο και ήθελα εναν καλό φίλο αλλά (περιέργως για την ηλικία του) το είπε στη μαμά του η οποία φυσικά το είπε στη δική μου και ξενέρωσα απίστευτα οπότε ούτε η φιλία μας έκατσε..κρίμα..End of story...  Αυτό ήταν το δεύτερο μέρος,το τρίτο θα αργήσει λιγάκι... ΥΓ: Μόλις θυμήθηκα πως του είχα γράψει και μια κασέτα (οχι σαν του προηγούμενου με τραγούδια ό,τι να'ναι..ήξερα ποια έβαζα...)..μου είχε στείλει και μια εκτυπωμένη φωτογραφία του (μέσω της μαμάς του) μου είχε γράψει κι ενα cd που του είχα ζητήσει..κάπου πρέπει να εχω καταχωνιασμένη και εκείνη τη δισκέτα..εμ τι,έτσι τα πετάμε αυτά;; Ορίστε και τραγούδια-αναμνήσεις (μου)...με κόκκινο border για τα κόκκινα μαγουλάκια του..χιχι! Α και αυτό που έλεγα στην αρχή... 10 years ago..part IΣαν σήμερα πριν 10 χρόνια ήταν Δευτέρα του Πάσχα και μύριζε καλοκαίρι..Φόρεσα ενα λευκό μακώ με το σήμα των Πουλιών, το αγαπημένο μου γαλάζιο παντελόνι με το φερμουάρ στο πλάι και τα μπεζ μποτάκια μου..τι μανία κι αυτή τότε με αυτά τα μποτάκια..χειμώνα-καλοκαίρι αυτά φόραγα..(με πέταξε η σύνδεση..μήπως να μη γράψω;;lol) H μαμά με ρώτησε αν έχω ραντεβού χαμογελώντας πονηρά, πρώτη φορά έβλεπε την κόρη της τόσο ενθουσιασμένη..E ναι, είχα να πάω να συναντήσω έναν φίλο μου, θα συναντιόμασταν στη γειτονιά μου να πάμε βόλτα..εξάλλου αυτός ήταν μεγαλύτερος (ενάμιση χρόνο παρακαλώ!), αυτός έπρεπε να έρθει με το τρόλει,που να πήγαινα εγώ μικρό παιδί άμαθο; Κι επειδή θα κουνήσετε τα κεφάλια σας και θα σκεφτείτε "ναι..άμαθο-άμαθο αλλά η γκομενοδουλειά-γκομενοδουλειά!" να σας ενημερώσω πως δεν είχα ξαναβγεί με αγοράκι μέχρι τότε..ξέρετε τα αγοράκια που μου άρεσαν εμένα δεν τόλμησαν ποτέ να με προσεγγίσουν..από την πρώτη δημοτικού κιόλας ήμουν ερωτευμένη με έναν ξανθούλη συμμαθητή μου (του είχα ζητήσει όταν μεγαλώσουμε να παντρευτούμε κιόλας γιατί όταν είπα στη μαμά μου πως τον αγαπώ μου είπε να τον παντρευτώ και την πήρα στα σοβαρά..μη γελάτε 6 χρονών ήμουν!!)..Μέχρι τότε λοιπόν ήμουν ερωτευμένη επί 7 χρόνια εναλλάξ με δυο συμμαθητές μου με τους οποίους όμως δεν έγινε ποτέ τίποτα..τώρα που το σκέφτομαι στη Δευτέρα δημοτικού μου είχε πεί ο μελαχροινός πως μ'αγαπάει την ώρα που ήμασταν ξαπλωμένοι στο πάτωμα πάνω στα αξεσουάρ του μπόξ του..του είπα "άντε ρε μπακάλη" (!!!) και γέλασα..ίσως γι'αυτό δεν ξαναέκανε κίνηση..μπακάλη δεν ξέρω γιατί τον είπα,ίσως τον είπα μανάβη, με κάποιο επάγγελμα τον αποκάλεσα αλλά δεν έχω ιδέα γιατί..(πολύ με πετάει αυτή η σύνδεση όμως και ανησυχώ..μήπως να μη γράψω;;  )Που λέτε λοιπόν-γιατί πολύ ξέφυγα από το θέμα- το σημερινό ραντεβού θα ήταν το πρώτο μου ραντεβού..πήρα την κασετούλα μου (που για να είμαι ειλικρινής ήταν μια δική μου κασέτα που αν θυμάμαι καλά της είχα κοτσάρει το "Good morning sunshine" των Aqua τελευταία στιγμή επειδή με έκανε να τον σκέφτομαι, και δεν ήταν μια κασέτα που είχα γράψει για εκείνον αποκλειστικά..καθόλου ρομαντικό ε;) και ξεκίνησα..Ραντεβού στη στάση του τρόλεϊ (υπήρχαν τα πορτοκαλί τρόλεϊ ακόμα)...Πρώτη φορά τον συναντούσα μόνο του..τις άλλες δύο ήμασταν με κόσμο, δεν ήξερα τίποτα για εκείνον πέρα από το οτι ήταν Οδηγός και σε ποιά ομάδα ήταν...α ναι,ξέχασα να αναφέρω πως τον είχα γνωρίσει σε διήμερο καμιά δεκαπενταριά μέρες πριν..σ'εκείνο το διήμερο βγήκα από το καβούκι μου και μ'έπιασε το κοινωνικό μου αλλά ο λόγος δεν ήταν ο νεαρός που θα συναντούσα σήμερα..Ο λόγος ήταν ενας ξανθούλης Πρόσκοπος που έιχε έρθει μαζί μας με τον οποίο τσιμπήθηκα αμέσως μολις τον είδα, ψηλός,ξανθός και κάτι ματάρες...Τώρα το πώς μου έκατσε ο μελαχροινός που είχα ραντεβού τι να σας πώ..εγώ πάντως για τον ξανθούλη πήγαινα!!! Anyway..ξεκινώ λοιπόν κι εγω, συναντιόμαστε, φοβερή αμηχανία στον αέρα..περπατήσαμε, ούτε καν που θυμάμαι τι λέγαμε αλλά θυμάμαι πως ένιωθα περίεργα..τι ήθελα δεν ξέρω..τι περίμενα πάλι δεν ξέρω..ήταν και μεγαλύτερος, μου φάνηκε πιο ασφαλής από τα πιτσιρίκια του σχολείου..αν ήταν; Ε αυτό αφήστε το..είναι άλλο κεφάλαιο!! Κατα τις 2 το μεσημέρι έπρεπε να φύγει..και δεν είχε συμβεί τίποτα συνταρακτικό..ούτε ηλεκτρισμένες ατμόσφαιρες..ούτε πεταλούδες στο στομάχι..(ψέματα, είχα πεταλούδες μέχρι να βρεθούμε) δεν ήθελα να φύγει έτσι όμως κάπως τα εφερα και κάθησα στην αγκαλιά του αλλά κι εκεί..connection error έβρισκα!Ψύχρα να το πώ, ξενέρα να το πώ..και να σας πώ την αλήθεια δε νομίζω να συνεχιζόταν τίποτα αν την ώρα που ερχόταν το τρόλεϊ για να φύγει δεν έσκυβε να με φιλήσει..Τρία δευτερόλεπτα μου φάνηκαν σαν λεπτά..ξαφνιάστηκα κι όλα μαύρισαν γύρω μου,οι πεταλούδες στο στομάχι ξαναγύρισαν και τότε έφυγε η ψύχρα..και μαζί κι εκείνος με το τρόλεϊ..2 και τέταρτο η ώρα..Μόλις μου είχαν δώσει το πρώτο μου φιλί!! Έφυγα χαρούμενη και γύρισα σπίτι να ακούσω την κασέτα που μου είχε δώσει..Μπλε κασέτα με αυτοκόλλητο μέσα.."Στο τέλος υπάρχει κενό γιατί σε σκεφτόμουν"..χαμογελάω κι εκείνη την ώρα πέταγα στα σύννεφα..το θεώρησα απόλυτα φυσικό να ξεχαστεί κάποιος επειδή με σκεφτόταν, κι εγω θα το πάθαινα!!! Βάζω την κασέτα (αφότου άκουσα το singlάκι της Britney "Baby one more time" 2-3 φορές..είδωλο μου η Britney τότε..μόλις είχε σκάσει μύτη,μικρή κι αθώα σαν εμένα..lol) δε θυμάμαι τη σειρά των τραγουδιών τώρα,ούτε όλα τα τραγούδια αλλά τοτε πρωτοάκουσα Πυξ Λαξ και κόλλησα..Τι τραγούδια ειχε η κασέτα; Χμ....Ένα έλεγε "When I look into your eyes I know you tell me lies it's never gonna be the same again you will always make me cry but time is passing by it's never gonna be the same again"...και πάλι χμ..("είναι αυτό τραγούδι για πρώτη μέρα;;" σκέφτηκα)..το Ρομπότ από Ξύλινα Σπαθιά..μια χαζομάρα του Νταλάρα για τον Οδυσσέα και τα σέα και τα μέα που ακόμα το θεωρώ χαζό..."τικ τικ τικι τικι τακ κάνει η καρδιά μου σαν σε βλέπω να διαβαίνεις" μόλις το άκουσα σίγουρα σκέφτηκα κάτι αντίστοιχο του "Έλεος!" μάλλον κανένα "Εεεε;; (ξινισμένη μούρη)...Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο..χμ...ακόμα δεν αρχίσαμε για παλιές αγάπες λέμε; Αλλά με το τραγούδι κόλλησα..και για κάποιο λόγο ένιωσα από τότε πως αυτό το τραγούδι μαζί με το When I look into your eyes που λεω πιο πάνω θα μου θύμιζε πάντα αυτόν...Τα υπόλοιπα δε μου έρχονται στο μυαλό τώρα..το κενό όντως υπήρχε στο τέλος της κασέτας και αφότου την άκουσα ένιωσα λιγάκι μπερδεμένη..ξεχάστηκα γρήγορα όμως γιατί έπρεπε να πάω να πώ στην κολλητή μου τα νέα!! Ακόμα θυμάμαι το βλέμμα της όταν της είπα για το φιλί..χάρηκε σαν να ήταν το δικό της πρώτο φιλί..(βλέπω και την Πάνια τώρα και με αποσπά γ.μώτο!!)....Αυτά από εκείνη τη μέρα πρίν δέκα χρόνια..πρώτο ραντεβού και πρώτο φιλί(το ωραιότερο που μου έδωσε σε όλη τη διάρκεια της..σχέσης..Γιατί τελίτσες στο "σχέσης";Άλλο κεφάλαιο αυτό..)Πόσο διήρκησε; Χμ..ενάμιση χρόνο; Δεν είμαι καν σίγουρη..περισσότερο στο τηλέφωνο μιλάγαμε..μια τα είχαμε μια χανόμασταν..ε κάπου χάθηκα κι εγω στο μέτρημα...κάποια στιγμή μετά από λίγους μήνες άκουσα και ενα "πήγα κατασκήνωση και γνώρισα μια κοπέλα",απογοητεύτηκα και ταρακουνήθηκα και σταμάτησα το μέτρημα.. Έτσι είναι αυτά..και καλύτερα που τρακουνήθηκα κι έμαθα γιατί αλλιώς στα σύννεφα θα είχα ξεμείνει...That's all folks..αυτή ήταν η 12η Απριλίου του '99..μια γλυκιά ανάμνηση!End of story! (γιατί τα γράφω όλα αυτά; Τότε δεν έγραφα ημερολόγιο,γι'αυτό!!)ΥΓ:Παραγράφους δε βάζω..αλλιώς τι σόι ημερολόγιο θα ήταν;; ΥΓ2: ... Σκορποχώρι part VII Γιατί τόση απαισιοδοξία σε αυτόν τον κόσμο;; Γιατί όλοι είναι άπληστοι και θέλουν το κάτι παραπάνω; Γιατί κανείς δεν εκτιμά τα όσα έχει; Γιατί ο κόσμος δε χαμογελάει; Γιατί ο καθένας νομίζει πως μόνο εκείνος έχει προβλήματα; Γιατί οι κολλημένοι δεν ξεκολλάνε; Γιατί κάποιοι επιμένουν να βλέπουν το δέντρο και όχι το δάσος; Γιατί τόση μανία; Γιατί τόση ανωριμότητα; Γιατί να υπάρχει ζήλια και κακία; Γιατί να μη σου φτάνει ο εαυτός σου;; Γιατί όλα τα καλά παιδιά να είναι πληγωμένα ή απαρατήρητα; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να γνωρίσει κάποιος την αγάπη; Γιατί δε μπορώ να μοιράσω ευτυχία και να σκορπίσω ουράνια τόξα;; Γιατί τόση μαυρίλα εκεί έξω κι εδω μέσα; Γιατί βαρέθηκα τον κόσμο;;; Πολλά γιατί..διότι δε βλέπω...  Τυχερή μέσα στην ατυχία μου...πόσο άτυχη ήμουν και πόσο τυχερή είμαι τελικά....    Ήρθε ο καιρός των παγωτώώώών!!!!!  Μερικοί άνθρωποι λένε πως έχει πέσει πάνω τους όλη η ατυχία του κόσμου...μαλακίες...ΑΥΤΟΙ δεν την αφήνουν να φύγει!Μαζοχισμός..και κολλημένα μυαλά.. Η αγάπη κα η ευτυχία δε βρίσκονται μόνο σε εναν άνθρωπο, βρίσκονται σε πολλά πράγματα και άτομα. Αντί να ψάχνεις μόνο για το ένα άτομο, γιατί δε δοκιμάζεις να αγαπήσεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου, τη ζωή σου; Μετά θα έρθει κι ο ένας...ξέρεις η μουρτζουφλιά και η δυστυχία δεν προσελκύουν κανέναν...Μιλάω εκ του ασφαλούς;; Γιατί ρε; Εγω με γκόμενο γεννήθηκα;;;Μήπως με πάντρεψαν στο μαιευτήριο;; Πφφφ κολλημένα μυαλά ξαναλέω... Ποιός είναι αυτός που καθορίζει την αξία ενός προβλήματος;; Ένα πρόβλημα είναι ένα πρόβλημα, είτε είναι μικρό είτε είναι μεγάλο..και χρειάζεται επίλυση... Αχ μη βρίζετεεεε δεν αντέχω να τα διαβάζω αυτά!! Μη μιλάτε άσχημα, μη γραφετε αυτό, μη γράφετε εκείνο, και είναι πράγματα αυτά; Μην αφήνετε τον εαυτό σας ελεύθερο να γράψει ό,τι πιστέυει αγαπητοί μου συγχωριανοί..καταπιεστείτε για το καλό όλων!! (;) Κλείστε στόματα και αφήστε το πληκτρολόγιο,μπείτε στο αυτόματο "Καλημέρα-καλησπέρα-καληνύχτα-τι κάνεις;-πάντα καλά!"...αυτό βολεύει τον κοσμάκη που εδω μέσα ψάχνει τη χαλάρωση και πρέπει να το σεβαστείτε...Μη σφάζεστε, μη μαλλιοτραβιέστε, μη βρίζετε, μη λέτε ονόματα, μη,μη,μη....Γίνε κι εσύ ενα πρόβατο..μπορείς!!! Γιατί δε μας φτάνει που έχουμε τα "μη" εκεί έξω πρέπει να τα έχουμε κι εδω μέσα..για το καλό των φίλων μας!!! Ρε άντε μην πάρω ανάποδες παλιοεγωίσταροι!! Θέλει ο άλλος να μαζέψει κόσμο για τη δουλίτσα του και κάνει τον Πατάπιο με το σταυρό στο χέρι και θα την πληρώσω εγω;; Αχ συγνώμη, είμαι αγενής, παραφέρθηκα...δεν είμαι πιά ηθικό πλάσμα,έγινα μαύρο πρόβατο, δε σέβομαι, δεν είμαι πια το μικρό Εβελυνάκι...Λάθος. Πάντα έτσι ήμουν. Απλά κάποιοι νομίζουν πως οι άνθρωποι έχουν μόνο μια πλευρά...τστστστσ ανωριμότης...Εγώ έχω δύο πλευρές, μια καλή μια κακή..όπως πρέπει να έχει ένας άνθρωπος..σωστά;; Περιμένω τα ρέστα μουυυυυ!!! Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!! Αυτά και άλλα πολλά όταν αποκτήσω νέες σκέψεις!  |
|
|
